Σαν αποτύπωση έγγραφη ενός podcast από πολύ μέτριο δημοσιογράφο. Ο Γιωσαφάτ είναι Γιωσαφάτ έχει πείρα και εξηγεί απλά για να μπορεί να γίνει κατανοητό από τη βικουλα και να μη του κάνει κι άλλες φιλολογικές ερωτήσεις (που τελικά δεν τις αποφεύγει). Δεν έχει κάτι ιδιαίτερο να προσφέρει σε επίπεδο ψυχανάλυσης . Υπάρχουν εξειδικευμένα συγγράμματα και πιο στοχευμένες αναλύσεις. Εδώ είναι επί παντός επιστητού σαν συζήτηση.
Το βιβλίο διαβάζεται σε 3 ώρες και μου θύμισε τις εκθέσεις από κάποιους μαθητές που κάνουν αραιά μεγάλα γράμματα, αφήνουν κενά για να φαίνεται περισσότερο. Μια σελίδα αντιστοιχεί σε μια παράγραφο στην ουσία θα μπορούσε να είναι και 60-70 σελ αντί για 300 κάτι. Πάντως επειδή είναι σα συνεντευξουλα διαβάζεται πανευκολα.

Είναι το πρώτο του Γιωσαφατ που διαβάζω,σε στυλ Φρόιντ κυρίως,είχε κι αυτός αδυναμία στην μητέρα του.. ε εντάξει σκόρπιες πληροφορίες της παλιάς σχολής που λέμε της ψυχίατρικης,ιστορίες λίγο χιούμορ και από την άλλη κάποια σημεία
με κάνουν να αηδιάζω λίγο με τον συγγραφέα από άποψη ωμότητας και υπερσεξουαλικοτητας αλλά κλαιν δεν είναι άσχημο…δεν θα το πρότεινα κι ολας φανατικά σίγουρα θα βρει κανείς καλύτερα του είδους

Ένα τραγικό βιβλίο από μια κάτω του μετρίου συγγραφέα.
Υπάρχουν πολύ καλύτερες επιλογές πάνω στο ίδιο θέμα ...

Ευκολοδιάβαστο, κατανοητό λόγω των ερωτοαπαντήσεων σε στυλ συνέντευξης. Διαθέτει χιούμορ σε βάζει σε προβληματισμό.

Πραγματικό διαμάντι το βιβλίο.
Εύκολο στην ανάγνωση, είναι λες και κάνεις παρέα εκείνη την στιγμή με τον αείμνηστο και πίνεις καφέ.
Το προτείνω σε όλους.

τελευταίος μεγάλος ψυχαναλυτής ψυχίατρος και οχι life coach και οτιδηποτε άλλο ξεφυτρώνει συνέχεια χωρίς πτυχίο ψυχιατρικής έστω..... παλιά καλή σχολή ψυχαναλυτών. μακάρι να βγάλει ένα τελευταίο για τον θάνατο (πχ A Matter of Death and Life Yalom)