Μέσα από την ίδια τη ζωή. Οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι, oι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, είναι για μένα οι σπουδαιότεροι ήρωες. Πάλεψα να καταγράψω συναισθήματα και σε αυτό το μυθιστόρημα. Πάλεψα και τώρα που το χάιδεψα τρυφερά σε αυτή την αναθεωρημένη έκδοσή του, για να κάνει μια καινούργια αρχή, για να φτάσει κοντά σας πιο ώριμο, πιο ολοκληρωμένο. Πάλεψα να αποδώσω σωστά το συναίσθημα της απόρριψης πρώτα απ’ όλα.
Είναι αλήθεια πως η απόρριψη πονάει. Πληγώνει ανεπανόρθωτα. Ο καθένας από μας αντιδρά διαφορετικά. Υπάρχουν κάποιοι που δέχονται την απόρριψη με αισιοδοξία. Που μαθαίνουν από τα λάθη τους και προχωρούν στη ζωή τους. Άλλοι αντιδρούν άσχημα. Παθαίνουν κατάθλιψη, απογοητεύονται, γίνονται καχύποπτοι, κατηγορούν τον εαυτό τους, θυμώνουν, παραιτούνται. Υπάρχουν όμως και μερικοί που την αντιμετωπίζουν εκδικητικά. Η απογοήτευση και ο θυμός τούς οδηγούν στην αντεπίθεση. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και ο Γιάννης. Ο ήρωας στο «Βαθύ Γαλάζιο».
Όταν τον απέρριψε η Αλίκη, η γυναίκα που αγαπούσε, οδηγήθηκε στην αντεπίθεση. Άρχισε να μισεί όλες τις γυναίκες, άρχισε να τις «χρησιμοποιεί». Ασυνείδητα απέρριπτε και όλες όσες τον προσέγγιζαν συναισθηματικά. Ώσπου τον εκδικήθηκε η ίδια η ζωή. Ώσπου γνώρισε τη Χριστίνα. Πόσο δύσκολο είναι να αντιμετωπίσει κανείς μια απογοήτευση; Έκπληξη, θυμός, φόβος, πόνος, κατάρρευση κι άλλα πολλά συναισθήματα που μπλέκονται κουβάρι μέσα του και τον οδηγούν στην απελπισία. Μόνη ελπίδα η δύναμη, η αποφασιστικότητα, η πίστη στον εαυτό μας.
