Οι μεταλλάξεις ιών, ως μια επίπτωση της χρήσης χημικών φαρμάκων στην οικολογία του ανθρώπινου οργανισμού, είναι μια αδιάσειστη θέση βασισμένη στα δεδομένα που παρουσιάζει στο βιβλίο του ο Γιώργος Βυθούλκας. Τονίζεται έντονα ότι χρειάζεται να εστιάσουμε σε μια "ενεργειακή" ιατρική για να διορθώσουμε τις ελλείψεις της συμβατικής ιατρικής.

Το να δαμάσεις το τεράστιο υλικό συσσώρευσης στοιχείων από παρατηρήσεις περιπτώσεων φυσικών ή πειραμάτων και το να ξεφύγεις από το αναμάσημα γνωστών απόψεων με τη διατύπωση αυτού του μοντέλου, κατ' εμέ είναι αντίστοιχο με τη μεγάλη συμβολή των αρχαίων Ελλήνων στις επιστήμες, δηλαδή το να ξεφύγουν από τις εμπειρικές γνώσεις των πρακτικών μαθηματικών και να διατυπώσουν "αξιωματικές θεωρίες" για την αριθμητική, τη γεωμετρία, την αστρονομία και τη μουσική. Σε αντίθεση προς τις τέσσερις μαθηματικές επιστήμες, η ιατρική είχε παραμείνει έως τώρα ένα, σεβαστό κατά τ' άλλα, σύνολο ποικίλων εμπειρικών γνώσεων. Θεωρώ, λοιπόν, το βιβλίο του Γιώργου Βυθούλκα ορόσημο για την ιατρική, διότι για πρώτη φορά στην ιστορία της διατυπώθηκε ένα πλήρες και συμβιβαστό καθ' εαυτό "αξιωματικό σύστημα". Θα έλεγα, μάλιστα, ότι τώρα η ιατρική από εμπειρική γίνεται "επιστημονική".