This tsipouro is, at the very least, excellent! One of the best drinks on the market, just like all the distillates from Babatzimopoulos. However, for those who know how to appreciate anise and have not been influenced by this peculiar racism of Athenians who think that "without anise" has something to do with, say, without preservatives, without parabens, without hormones, without I don’t know what. They probably interpret "without" as something pure, something genuine since it has no additives! Tsipouro is meant to have anise, and the one without anise is not tsipouro. Call it otherwise: raki, tsikoudia, or poison, but not tsipouro. Yes, poison like the majority in the market of the famous Cretan tsikoudia as well as many homemade (not all "homes" know about distillation even if they have good intentions) or Albanian (90% of the bulk on the market) tsipouro: made from only one distillation and with toxic, deadly tails and heads in the final product. Pure wood alcohol and death, in other words. Tsipouro with anise is guaranteed to be double distilled because the anise is added in the second distillation. Let’s first study how distillates are made and their history, what tsipouro means, what ouzo is, what anise is and what its benefits are, and what its (huge) contribution to global distillation is, let’s try exquisite quality distillates, read reviews from tasters, respect the efforts of worthy producers, respect the sanctity of a gift from Nature to man, and then with humility and gratitude let’s drink it and also critique it. And no, the saying about taste being subjective does not apply, it never has. Knowledge, judgment, education, and talent are needed to critique taste and quality.
Το τσίπουρο αυτό είναι, το λιγότερο, εξαιρετικό ! Ένα από τα καλύτερα ποτά της αγοράς όπως και όλα τα αποστάγματα του Μπαμπατζιμόπουλου. Για όσους όμως ξέρουν να εκτιμούν τον γλυκάνισο και δεν έχουν φανατιστεί από αυτόν τον ιδιότυπο ρατσισμό των Αθηναίων που νομίζουν ότι το «χωρίς γλυκάνισο» έχει σχέση ας πούμε με το χωρίς συντηρητικά, χωρίς παραμπένες, χωρίς ορμόνες, χωρίς δεν ξέρω τι. Που μάλλον ερμηνεύουν το «χωρίς» ως κάτι το αγνό, το γνήσιο αφού δεν έχει πρόσθετα ! Το τσίπουρο εννοείται με γλυκάνισο και το χωρίς γλυκάνισο δεν είναι τσίπουρο. Πείτε το αλλιώς' ρακί , τσικουδιά ή δηλητήριο αλλά όχι τσίπουρο. Ναι δηλητήριο όπως η πλειονότητα στην αγορά της περίφημης τσικουδιάς των κρητικών καθώς και πολλών σπιτικών (δεν ξέρουν όλα τα «σπίτια» από απόσταξη κι ας έχουν καλές προθέσεις) ή αλβανικών (το 90% των χύμα στην αγορά) τσίπουρων: μιας και μόνο απόσταξης και με τις τοξικές θανατηφόρες ουρές και κεφαλές μέσα στο τελικό προϊόν. Σκέτο ξυλόπνευμα και θάνατος δηλαδή. Το τσίπουρο με γλυκάνισο είναι εγγυημένα διπλής απόσταξης γιατί ο γλυκάνισος προστίθεται στην δεύτερη απόσταξη. Ας μελετήσουμε πρώτα για τον τρόπο που γίνονται τα αποστάγματα και για την ιστορία τους, τί σημαίνει τσίπουρο, τί ούζο, τί είναι ο γλυκάνισος και ποιες οι ωφέλειές του και ποια η (τεράστια) συμβολή του στην παγκόσμια ποτοποιία, ας δοκιμάσουμε εκλεκτά ποιοτικά αποστάγματα, να διαβάσουμε κριτικές γευσιγνωστών, να σεβαστούμε τον κόπο των άξιων παραγωγών, να σεβαστούμε την ιερότητα ενός δώρου της Φύσης στον άνθρωπο και μετά με ταπεινότητα και ευγνωμοσύνη ας το πιούμε και ας του κάνουμε και κριτική. Και όχι δεν ισχύει το περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, ποτέ δεν ίσχυε. Χρειάζεται γνώση, κρίση, εκπαίδευση και ταλέντο για να κάνεις κριτική γεύσης και ποιότητας.