Η λατινική γλώσσα, αρχικά, ήταν ένα μικρό γλωσσικό ιδίωμα ευαρίθμων κατοίκων γύρω από την αρχαία Ρώμη. Με τη κατίσχυση των Λατίνων πάνω στα φύλα που κατοικούσαν την ιταλική χερσόνησο, εξελίχθηκε σε γλώσσα των φύλλων αυτών. Μετά τις ρωμαϊκές κατακτήσεις στις γύρω από τη Μεσόγειο χώρες, κατέστη επίσημη γλώσσα όλου αυτού του ρωμαϊκού κόσμου. Ανήκει στη λεγόμενη ινδοευρωπαϊκή ή ιαπετική γλωσσική οικογένεια.

Με την πάροδο του χρόνου, η γλώσσα αυτή αναπτύχθηκε και εμπλουτίστηκε στη μορφή και στο περιεχόμενο από τις γλώσσες και τον πολιτισμό των κατακτημένων από τους Ρωμαίους λαών, προπαντός των Ελλήνων. Έγινε γλώσσα οικουμενική και περιεκτική, κατέστη το μέσο έκφρασης του ρωμαϊκού πολιτισμού και στη συνέχεια αποτέλεσε τη βάση της δημιουργίας των νεοευρωπαϊκών γλωσσών.