Οι αναδιαρθρώσεις και οι αλλαγές κατεύθυνσης, δεν ήρθαν ποτέ. Το αντίθετο. Η χώρα είδε να θριαμβεύουν για άλλη μία φορά το κομματικό κράτος και η διαφθορά, ενώ "διαδικασία αναμόρφωσης των κατεστημένων θεσμών" ήταν απλά μία άνευ προηγουμένου -και καθόλα ιδεοληπτικού χαρακτήρα- επίθεση στο πατριωτικό συναίσθημα και στην Εκκλησία, για την οποία οι κυβερνήσεις των "εκσυγχρονιστών" δεν έκρυβαν την βαθύτατη απέχθειά τους.

Μία απέχθεια με δογματικό -όσο και ολοκληρωτικό- υπόβαθρο, που οδήγησε σε μία αχρείαστη σύγκρουση και δίχασε τον κόσμο. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι οι "δημοκράτες" κατά τα άλλα "εκσυγχρονιστές", βρέθηκαν αντιμέτωποι με τρία εκατομμύρια υπογραφές... Τρία εκατομμύρια υπογραφές, τις οποίες δεν σεβάστηκαν, αναδεικνύοντας έτσι και τον αντιδημοκρατικό όσο και χριστιανοφοβικό χαρακτήρα της μεθόδευσής τους.

Το δε εθνομηδενιστικό πλαίσιο σκέψης των "εκσυγχρονιστών", οδήγησε σε τραγικές εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα.