Μ’ αυτά τα παιχνίδια, που με τόση τρυφερότητα συγκέντρωσε ο Στέλιος Ψάρρας, παίξανε πολύ τα παιδιά της Κούταλης, παίξανε με τα χώματα, τσαλαβουτήσανε στη θάλασσα.

Γελάσανε πολύ παίζοντας, για να ξορκίσουνε τη θλίψη, που σαν αρμυρή γύρης ήρθε απ’ την Ανατολή με τα καΐκια μας το 1922, από την Παλιά την Κούταλη. Παλιά και Νέα Κούταλη. Αδιαχώριστες.

Το κύμα απ’...