Έπαιξα και τα 3. Από πού να αρχίσω.
Πρώτο παιχνίδι: Σάπια, σκοτεινή, τρομακτική, δυστοπικη ατμόσφαιρα. Ξεκινάς στα χαμένα τελείως χωρίς να έχει ιδέα τι γίνεται. Μόλις άρχισες να καταλαβαινεις πως να χειρίζεσαι τα Turrers, τους Splicers, τους Daddies, να χρησιμοποιείς τα plasmids σωστά και αρχίζεις να βγάζεις νόημα με το στορυ του, δεν ξεκολλάς.
Δεύτερο: Πάνω κάτω τα ίδια, αφού πάλι βρίσκεσαι στην υποθαλάσσια πόλη Rapture, αυτή τη φορά παίζοντας σαν Big Daddy. Η αλήθεια είναι πως αρχικά σε ξενερώνει λίγο ο χειρισμός αλλά όσο τον μαθαίνεις θυμάσαι το παλιό παιχνίδι. Πολλοί το θεωρούν το πιο αδύναμο παιχνίδι και δικαίως, χωριά να σημαίνει όμως πως δεν είναι παιχνιδαρα. Απλά ο πήχης είναι πολύ ψηλά. Επίσης τρομερό στορυ.
Τρίτο: Εντελώς διαφορετικό παιχνίδι. Άλλη πόλη, άλλη εποχή, άλλοι χαρακτήρες, άλλη ατμόσφαιρα, και άλλο στορυ από κάθε άποψη. Δεν θα πω γιατί είναι τόσο καλό γιατί είναι σποιλερ. Μόλις φτάσεις στο τέλος θα καταλάβεις. Επίπεδα πρώτου παιχνιδιού και ίσως καλύτερο.
Μου έχουν λείψει ήδη ενώ τα έπαιξα πριν κάνα δίμηνο και θέλω πάλι. Απαγορεύεται να μην έχεις παίξει αυτό το έπος. Όποιος δεν το πήρε free game το Φλεβάρη αξίζει να σκάσει και 30 και 40 ευρώ πραγματικά. Περιττό να πω ότι είναι first person για όσους δεν ξέρουν, γιατί δεν χρειάζεται. Σου αρέσουν δεν σου αρέσουν θα το λατρέψεις.
Βαθμολογία: Ατόφιο 10/10
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!