Κι όμως η Ρωσία –ή μάλλον ο τσάρος– αποφάσισε να κατασκευάσει τη γραμμή. Οι λόγοι αυτής της μνημειώδους απόφασης, όπως θα δούμε, δεν είχαν τις ρίζες τους σε οποιαδήποτε λογική εκτίμηση οικονομικών ωφελημάτων από την κατασκευή του σιδηροδρόμου, αλλά μάλλον στα προσωπικά κίνητρα του τσάρου και στην εκτίμησή του για τη στρατιωτική και την πολιτική αξία του έργου. Το πλεονέκτημα να είναι απολυταρχικός ηγεμόνας, δίχως την ανάγκη να υπολογίζει την κοινή γνώμη ή να δίνει μεγάλη σημασία στην επικίνδυνη κατάσταση του κρατικού θησαυροφυλακίου, του έδινε τη δύναμη να κάνει τέτοια πράγματα. Ο λόγος του ήταν νόμος και ευτυχώς είχε ικανούς βοηθούς, κυρίως τον Σεργκέι Βίτε, τον υπουργό Οικονομικών του, για να φέρει σε πέρας τη δουλειά.