Με δένεις, με φιμώνεις, παίρνεις το μαχαίρι, κλείνεις τα μάτια, μου δίνεις δυο-τρες, τσεπώνεις τα πενήντα χιλιάρικα, ανοίγεις την πόρτα και φεύγεις. Μπήκες φτωχός, φεύγεις πλούσιος! Τέλος συζήτησης.

Η Ελλάδα της κρίσης είναι η Ελλάδα του χτες και του αύριο; Η πατρίδα μας; Η ίδια είναι. Μόνο οι άνθρωποι αλλάζουν. Όχι αυτοί που γράφουν την ιστορία, μα αυτοί...