Οανά χείρας τόμος αποτελεί το δεύτερο μέρος του τρίτομου έργου που ξεκίνησα να γράφω εδώ και λίγο καιρό για την αντιμετώπιση της πρωτοφανούς δημοσιονομικής και τραπεζικής κρίσης που έχει πλήξει τη χώρα μας και την ευρωζώνη γενικότερα τα τελευταία έξι χρόνια. Έχει ήδη δημοσιευθεί ο πρώτος τόμος με τίτλο Η Διπλή Κρίση (Ιούλιος 2013), ενώ παράλληλα προετοιμάζεται ο τρίτος και τελευταίος τόμος με τίτλο Austerity vs Growth in a Monetary Union (July 2015).

Τη στιγμή που η χώρα προσπαθεί να στραφεί από τη μονόπλευρη λιτότητα και τη σταθεροποίηση προς την επούλωση των πληγών της και την ανάπτυξη, η αναζήτηση λύσεων και η διατύπωση ρεαλιστικών προτάσεων μέσα στην ευρωζώνη, εντός του Μνημονίου (όπως έχω παρουσιάσει στο βιβλίο μου Η Διπλή Κρίση), ή πέρα από το Μνημόνιο (όπως παρουσιάζω στον παρόντα τόμο) με μικρότερο οικονομικό κόστος, και χωρίς όλες εκείνες τις κοινωνικές και πολιτικές παρενέργειες που στο τέλος πλήττουν την ίδια τη δημοκρατία και την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας (άνοδος των άκρων, ενίσχυση του ευρωσκεπτικισμού, κλπ), αποτελεί άμεση προτεραιότητα και ευθύνη όλων με παρουσία στο δημόσιο βίο και διάλογο, πολλώ δε μάλλον για τους Καθηγητές με ειδίκευση στο αντικείμενο αυτό.

ΤΕΣΣΕΡΑ είναι τα βασικά ερωτήματα στα οποία φιλοδοξεί να δώσει πειστικές απαντήσεις ο παρών τόμος:

(α) πώς θα μπορούσε και γιατί πρέπει η Ελλάδα να σταματήσει να βρίσκεται υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο το συντομότερο δυνατό. Με άλλα λόγια, εκμεταλλευόμενοι την πρόσφατη ιστορική επάνοδό μας στις διεθνείς κεφαλαιαγορές, ποιοι είναι οι πυλώνες μια στρατηγικής πρόωρης λήξης της κατάστασης "έκτακτης ανάγκης" και της επιστροφής στην κανονικότητα, μέσα στα πλαίσια βέβαια των ευρωπαϊκών μας δεσμεύσεων και περιορισμών που προέρχονται από τη συμμετοχή της χώρας στη ζώνη του ευρώ;

(β) πώς είναι εφικτή η άμεση και δραστική μείωση των φορολογικών συντελεστών έτσι ώστε να επιτύχουμε ένα επενδυτικό σοκ και να αποφύγουμε έτσι μια μακροχρόνια στασιμότητα στη μετα-μνημονιακή εποχή;

(γ) ποιά είναι η κατάλληλη νομισματική πολιτική που θα πρέπει να ακολουθήσουν οι τέσσερις μεγάλες κεντρικές τράπεζες - με έμφαση στην ΕΚΤ - στο τελευταίο αυτό στάδιο εξόδου από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση;

(δ) ποιές είναι οι έξυπνες αυτές προτάσεις αναπτυξιακής μορφής (π.χ. τα δεσμευτικά συμβόλαια) με στόχο τα βελτιωμένα αποτελέσματα στο δημοσιονομικό και μεταρρυθμιστικό πεδίο για τις χώρες της ευρωπεριφέρειας;

H θεσμική θωράκιση της Ένωσης δεν είναι αρκετή από μόνη της για να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη και η υποστήριξη των πολιτών της Ένωσης στο κοινό ευρωπαϊκό όραμα. Απαιτείται πρωτίστως να αποδειχθεί η αποτελεσματικότητα των αναπτυξιακών της πολιτικών μέσα από τη δημιουργία θέσεων εργασίας, τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των ευρωπαίων πολιτών και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.