Αγοράζω πομάδες της εταιρείας εδώ και έξι χρόνια, συγκεκριμένα την μπλε (γαλάζια όπως θέλει ο καθένας) και την κόκκινη. Ωραίες, εύκολη εφαρμογή, ωραίο άρωμα, καλό κράτημα που διαρκεί (΄έχω σπαστό δύσκολο μαλλί του τύπου την ημέρα μπούκλα και το βράδυ μακαρόνι) και το κυριότερο βγαίνει πανεύκολα με το νερό (και σαμπουάν φυσικά γιατί κάνω κάνα μπάνιο) χωρίς να με ζορίζει ούτε στο τόσο.
Εδώ όμως κύριοι και κυρίες (γιατί όχι), πρόκειται για ΚΕΡΙ. Όχι πομάδα αλλά ΚΕΡΙ. Είπα να το δοκιμάσω λοιπόν (το ζώον) έτσι για αλλαγή αλλά το πρόβλημα που προέκυψε είναι αντικειμενικό όχι υποκειμενικό...και εξηγώ.
Βάζω μια ποσότητα σαν ένα φουντούκι στα χεράκια και αρχίζω να το ζεσταίνω. Τρίβω τρίβω τρίβω και απλώνω όλο χάρη. Καταστροφή χωριανοί! Δεν με νοιάζει που δεν μου κάθισε καλά στο μαλλί. Δεν με νοιάζει που το μαλλί "έσπασε" από το πρώτο λεπτό που το άπλωσα (και δεν έστρωσε όπως με τις πομάδες). Δεν με νοιάζουν αυτά γιατί μπορεί να πει κανείς «τέτοιο μαλλί που 'χεις τέτοια θα πάθεις». Αυτό που με νοιάζει είναι ότι δεν έβγαινε ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ από την τρίχα όταν λούστηκα. ΔΕΝ ΥΠΕΡΒΑΛΩ. Τα χέρια μου είχαν γεμίσει κερί, τα μαλλιά μου είχαν γεμίσει κερί, το τηλέφωνο του μπάνιου είχε γεμίσει κερί, η ψυχή μου ολάκερη γέμισε κερί. Έφτασα σε σημείο να τρίβω το κεφάλι μου σαν φρενοβλαβής μεταξύ σχιζοφρένειας και κατάθλιψης. Μετά από δυο τόνους καυτό νερό (μπα και το λιώσω μαζί με το σκαλπ μου και βγει να ησυχάσω) σε συνδυασμό με ότι σαμπουάν υπήρχε διαθέσιμο (γυναικεία ανδρικά παιδικά και σκύλου) κατάφερα να βγάλω το 80%. Το υπόλοιπο 20% είχε μείνει χαμηλά στη ρίζα (το οποίο και έφυγε μετά από 2 μέρες, επίμονα λουσίματα και καντήλια). Το πέταξα άναψα τσιγάρο και ηρέμησα.
Πραγματικά όσοι το βάζουν στο κεφάλι τους και λένε «τι ωραίο πράμα είν' τούτο» ή δεν κάνουν μπάνιο (ΠΑΣΧΑ έρχεται πλυθείτε) ή κάνουν μπάνιο και δεν τους νοιάζει που το μαλλί είναι σαν λαρδί ή έκανα κάτι πολύ λάθος εγώ και τσάμπα κράζω τόση ώρα. Άντε OK άρωμα έχει μη λέμε χαζιαμάρες αλλά για τα μαλλιά το θέλω όχι για Airwick (θα μπορούσε btw). Αυτά και να με συμπαθάτε.