Στη μελέτη αυτή αποτυπώνεται, με τη χρήση σπάνιου αρχειακού υλικού, η ιστορία της ίδρυσης δημόσιων αποχωρητηρίων στη Θεσσαλονίκη στους δύο τελευταίους αιώνες. Μέσα από το χρονικό των δημόσιων αποχωρητηρίων προβάλλει ολοζώντανα και το πανόραμα της πολύπαθης πόλης:
Οι επιδημίες και οι μολυσματικές ασθένειες που έπλητταν τη Θεσσαλονίκη στον 19ο αιώνα.
Οι δυο μεγάλες πυρκαγιές στα 1890 και στα 1917 και η ανάγκη δημιουργίας δημοτικών αποχωρητηρίων στους καταυλισμούς των πυρόπληκτων.
Τα ζητήματα υγιεινής που προέκυπταν από την «εν μέση οδώ ενούρησιν», η σπάνις του νερού στις οικίες, στις δημόσιες βρύσες και στους δημόσιους απόπατους.
Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος και οι τουαλέτες που εγκατέστησαν οι ξένοι στρατοί στην πόλη.
Η διένεξη σχετικά με τις βακούφικες ιδιοκτησίες των μουσουλμανικών νεκροταφείων και των αποχωρητηρίων που χτίστηκαν πάνω τους.
Οι άθλιες συνθήκες υγιεινής στους προσφυγικούς καταυλισμούς μετά την έλευση των προσφύγων στα 1922 και η έλλειψη αποχωρητηρίων σε αυτούς.
Η καταστροφή του ισραηλιτικού νεκροταφείου και η χρήση των επιτύμβιων μαρμάρων για διάφορους σκοπούς, όπως η πλακόστρωση αποχωρητηρίων.
Η χρήση αρχαιολογικών χώρων, όπως τα τείχη και τα ευρήματα της πλατείας Ναβαρίνου, ως υπαίθριων ουρητηρίων.
Ο σεισμός του 1978 και οι δημόσιες τουαλέτες που στήθηκαν στους ανοιχτούς χώρους της πόλης.
Η προσπάθεια να βελτιωθεί το αποχετευτικό σύστημα της πόλης ώστε να καθαρίσει ο Θερμαϊκός κόλπος.
Επιπλέον, εξετάζεται η παρουσία των δημόσιων αποχωρητηρίων στην ελληνική και διεθνή ποίηση και πεζογραφία, στον κινηματογράφο και στο θέατρο.
Αριθμός σελίδων
352
Εξώφυλλο
Μαλακό
Έτος έκδοσης
2026
Εκδότης
Γραφή