Η μονογραφία ασχολείται με το κανονιστικό, αλλά και το ευρύτερο πλαίσιο των μεταμοσχεύσεων. Εστιάζει στις προϋποθέσεις που καθιστούν επιτρεπτή την κατ' εξαίρεση προσφυγή στη μεταμοσχευτική διαδικασία, τις υποχρεώσεις δότη και λήπτη οργάνου και ιατρών. Οι βασικοί νομικοί, ιατρικοί και βιοηθικοί προβληματισμοί που αναφύονται από την ευρεία πλέον κλινική εφαρμογή των μεταμοσχεύσεων είναι κοινοί σε όλες τις έννομες τάξεις, όπως συνάγεται από τα βασικά σημεία σημαντικών αλλοδαπών αποφάσεων που παρατίθενται.

Η εμβάθυνση και κατανόηση των υποχρεώσεων των ιατρών και άλλων επαγγελματιών υγείας που συμμετέχουν στη σύνθετη διαδικασία των μεταμοσχεύσεων μπορεί να τους κατευθύνει να παρέχουν την απαιτούμενη ενημέρωση και να διασφαλιστούν ότι έχουν λάβει έγκυρη συναίνεση των μερών, ώστε να προφυλαχθούν από ζητήματα αστικής ευθύνης. Ο νομικός θα διαπιστώσει επίταση των υποχρεώσεων του ιατρού της μεταμοσχευτικής διαδικασίας κατ' αντιδιαστολή προς τις συνήθεις υποχρεώσεις του ιατρού.

Η σύνθεση και παράθεση θεωρητικών απόψεων, νομολογιακών δεδομένων και στοιχείων από αμοιβαία συνεμπλεκομένους στις μεταμοσχεύσεις επιστημονικούς χώρους (νομική, ιατρική, βιοηθική, θρησκεία, φιλοσοφία) και η δικαιοσυγκριτική θεωρητική πρόσληψή τους παρέχουν συμπεράσματα για τους νομικούς και τους ιατρούς σε μία συνεχώς εξελισσόμενη διαδικασία.