Κι όμως, κάποια διαφορά πρέπει να υπάρχει μεταξύ του Τσουάνγκ Τσου και της πεταλούδας! Είναι αυτό που ονομάζουμε μετασχηματισμό των πραγμάτων.

Το Όνειρο της πεταλούδας γράφτηκε τον 4ο π.Χ. αιώνα από τον Κινέζο ασκητή και φιλόσοφο Τσουάνγκ Τσου, θεμελιωτή του ταοϊσμού μαζί με τον προγενέστερό του Λάο Τσε. Το μικρό αυτό κείμενο, παιγνιώδες και λογοτεχνικό, απροσχεδίαστο και χαρακτηριστικά σαρκαστικό, αποτυπώνει την πλήρη σχετικότητα στη φιλοσοφία του Τσουάνγκ Τσου: είναι ο ίδιος που ονειρεύεται την πεταλούδα ή μήπως η πεταλούδα ονειρεύεται εκείνον; Μικρή σημασία μοιάζει να έχει τελικά, επειδή το Ταό για τον Τσουάνγκ Τσου βρίσκεται παντού, ορίζεται μόνο από τη φύση του και η ζωή είναι απλώς ο διαρκής μετασχηματισμός των ίδιων των πραγμάτων, επομένως η αληθινή κατανόηση δεν μπορεί να είναι προϊόν καμιάς εξήγησης – άποψη που αργότερα επηρέασε καθοριστικά και τον κινεζικό βουδισμό όσο και τη σχολή του Ζεν.

Ο Τσουάνγκ Τσου (ή Τσουανγκτσί, που σημαίνει «Δάσκαλος Τσουάνγκ», 369-286 π.Χ.) έζησε σε μια εποχή μεγάλης ακμής της κινεζικής φιλοσοφίας και ξεχώρισε διευρύνοντας και αναπτύσσοντας τις αρχές του ταοϊσμού που είχε θέσει ο μυθικός προκάτοχός του, Λάο Τσε. Ό,τι γνωρίζουμε γι’ αυτόν προέρχεται κυρίως από το ομώνυμο έργο του, το περίφημο Τσουανγκτσί, μια συλλογή παραβολών, ανεκδότων και αλληγοριών που αποτελείται από 33 κεφάλαια (σήμερα εκτιμάται πως μόλις τα επτά «Εσωτερικά Κεφάλαια» είναι γραμμένα από τον ίδιο) και διδάσκει τον Δρόμο (δηλαδή το Ταό) σε αρμονία με τη φύση και τη ροή των πραγμάτων, μακριά από τη στειρότητα των λογικών σχημάτων, της συμβατικής μόρφωσης και του «πολιτισμού».