Έρευνες αναφορικά με τον γονικό ρόλο έχουν γίνει αρκετές, όπως αντιστοίχως και αναφορικά με τον σχεδιασμό για τη μετάβαση προς την ενηλικίωση σε διεθνές και τοπικό επίπεδο. Αντίθετα, ποιοτικές έρευνες χειραφετικής προσέγγισης σε πληθυσμό γονέων και, ακόμα περισσότερο, των ίδιων των ανθρώπων με αναπηρία είναι πολύ λιγότερες.

Η παρούσα εργασία, μέσα από την ερμηνευτική χειραφετική προσέγγιση, επιχειρεί να διερευνήσει τις φωνές των ίδιων των μητέρων παιδιών με αναπηρία, τις αντιλήψεις, τις προσδοκίες, τα εμπόδια και τις προτάσεις που θέτουν οι ίδιες αναφορικά με τη μετάβαση των παιδιών τους προς την ενηλικίωση, τη σημασία και την αναγκαιότητα της δημιουργικής απασχόλησης και της εργασιακής απασχόλησης, της αυτόνομης και υποστηριζόμενης διαβίωσης, τις προσδοκίες τους αναφορικά με το υποστηρικτικό βοηθητικό προσωπικό, τις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης και τον θεσμό του Προσωπικού Βοηθού.