Κληρονόμος της απουσίας σου
σκυφτός σε χάρτινο ανατομείο
ταΐζω μ’ όσα η μνήμη αντέχει
τα λουλούδια μιας σκοτεινής Εδέμ.
Σ’ αυτό τον νεκροφάγο κήπο
ανάμεσα σε σαρκοβόρους θηρευτές —
μωλωπισμοί, δαγκωματιές
σπαράγματα, τριμμένα οστά —
ώσπου με τα πολλά
όσοι αφανίζονται
γίνονται λουλούδια.