Αυτός ο τόμος παρουσιάζει μια συλλογή από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα του Buchanan σχετικά με τη μέθοδο και την ανάλυση της οικονομίας. Όπως σημειώνει ο Robert D Tollison στην πρόλογο, “(Συμπεριλαμβάνονται) σε αυτόν τον τόμο μερικά από τα πιο συχνά αναφερόμενα έργα του (Buchanan) σχετικά με τη μεθοδολογία, συμπεριλαμβανομένων εργασιών που αντανακλούν την έμφαση του στη υποκειμενική φύση του κόστους ευκαιρίας και τις επιπτώσεις αυτής της υποκειμενικότητας για την οικονομική ανάλυση.”

Τα έργα που συλλέγονται σε αυτόν τον τόμο αποδεικνύουν επίσης το ενδιαφέρον του Buchanan κατά τη διάρκεια της καριέρας του για τις ιδέες και τα ζητήματα που θέτει η οικονομική θεωρία. Ο Buchanan δείχνει σε όλο αυτόν τον τόμο ότι πιστεύει πως η οικονομική θεωρία μπορεί να βοηθήσει στην εξήγηση του κόσμου γύρω μας. Επανέχοντας σχεδόν όλη τη διάρκεια των πενήντα χρόνων της καριέρας του, τα γραπτά του Buchanan σε αυτόν τον τόμο εκθέτουν μια συνέπεια σκέψης και πίστεως, καθώς οι ιδέες επαναλαμβάνονται από εργασία σε εργασία, όλο και πιο πλούσιες και πιο ηχηρές.

Οι τρίάντα έξι εργασίες που εκπροσωπούνται εδώ είναι ομαδοποιημένες στις κύριες κατηγορίες: η πρακτική και η μέθοδος της οικονομικής θεωρίας; ο ανταγωνισμός και η επιχειρηματικότητα; η θεωρία του μονοπωλίου; οι τιμές εισροών; το κόστος ευκαιρίας και οι αποδοτικές τιμές; οι αυξανόμενες αποδόσεις και η εργασιακή ηθική; η οικονομική θεωρία σε έναν μετα-σοσιαλιστικό κόσμο. Είναι ξεκάθαρο ότι αυτά τα άρθρα συνολικά αντικατοπτρίζουν μια ευρεία γκάμα ζητημάτων και μας προσφέρουν αμέτρητες γνώσεις.

Πέρα από αυτό, μας δίνουν μια εικόνα του θεωρητικού στο εργαστήριό του. Μας εξοικειώνουν με το τι τον ενδιαφέρει και πώς πραγματεύεται σημαντικά ζητήματα. Στην κατακλείδα του ανοίγματος δοκιμίου του, “Είναι η οικονομία η επιστήμη της επιλογής;” ο Buchanan τυποποιεί τον πλούτο σκέψης που είναι διαθέσιμος σε όλο αυτόν τον τόμο: “Η σύγχρονη οικονομία, όπως ασκείται από επαγγελματίες μελετητές, ενσωματώνει συγχύσεις που είναι θεμελιωδώς μεθοδολογικές. Για μένα, δεν προβάλλω καμία αξίωση ότι η δική μου σκέψη έχει ακόμη πλήρως απαλλαγεί από τα παραδείγματα της νεοκλασικής ορθοδοξίας.”