Σε προηγούμενη, από τον Απρίλιο 2021, λαβούσα χώρα έκδοση του παρόντος, που συμπεριέλαβε τον νέο Πτωχευτικό Κώδικα του ν. 4738/2020, ο γράφων είχε προβλέψει πως «και ο νέος νόμος έχοντας προφανή ελαττώματα, πλείονα, δυστυχώς, του καταργηθέντος, πολύ γρήγορα θα υποστεί και αυτός τον ορυμαγδό των αλλαγών».

Και, πράγματι, ο νόμος 4818/2021 (ΦΕΚ Α’ 124/18.7.2021) επέφερε, καταρχάς, με τις διατάξεις του, τον πρώτο καταιγισμό των αλλαγών, σε μια προσπάθεια διόρθωσης των εξαρχής κακώς κειμένων.

Ακολούθησαν πολλές ακόμα αλλαγές –ών ούκ έσται τέλος– με τους νόμους, κυρίως, 4821/2021 (ΦΕΚ Α΄134/31.7.2021), 4916/2022 (ΦΕΚ Α΄ 65/28.3.2022), 4978/2022 (ΦΕΚ Α΄190/7.10.2022), 5024/2023 (ΦΕΚ Α΄41/24.2.23), 5043/2023 (ΦΕΚ Α΄91/13.4.2023), 5072/2023 (ΦΕΚ Α΄198/4.12.2023), 5193/2025 (ΦΕΚ Α΄ 56/11.4.2025) 5222/2025 (ΦΕΚ Α΄ 134/28.7.2025), 5224/2025 (ΦΕΚ Α΄ 142/5.8.2025), αλλά και με το ΠΔ 17/2023 (ΦΕΚ Α΄ 35/20.2.2023), τις ΚΥΑ 4009, 4027, 4041 (ΦΕΚ Β΄ Τεύχη 61, 75 και 76 του 2022).

Συνεχίσθηκαν οι αλλαγές με τους πλέον πρόσφατους νόμους 5104/2024 (ΦΕΚ Α’ 58/19.4.2024), 5113/2024 (ΦΕΚ Α’ 96/21.6.2024) και 5259/2025 (ΦΕΚ Α’ 228/12.12.2025). Όλες αυτές οι αλλαγές καταγράφονται στο ανανεωμένο τούτο τεύχος.