Η μουσική κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην ανθρώπινη εμπειρία, καθώς αποτελεί μια καθολική μορφή επικοινωνίας και έκφρασης που ξεπερνά τα γλωσσικά και πολιτισμικά σύνορα. Ιδιαίτερα, στο πλαίσιο της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης, η μουσική συμβάλλει στην ισότιμη συμμετοχή όλων των μαθητών, ανεξάρτητα από τις γνωστικές, κινητές, κοινωνικές ή πολιτισμικές τους διαφορές.

Δεδομένου του γεγονότος ότι τα σύγχρονα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα χαρακτηρίζονται από πολιτισμική ποικιλομορφία, η μουσική μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο διαπολιτισμικής επικοινωνίας, επιτρέποντας στους μαθητές να αναπτύξουν δεξιότητες συνεργασίας, κατανόησης και αποδοχής της διαφορετικότητας.

Η παρούσα μελέτη εστιάζει στη συμβολή της μουσικής στη συμπεριληπτική εκπαίδευση και διερευνά τις εμπειρίες των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, σχετικά με τη διαχείριση της πολυπολιτισμικής μουσικής τάξης. Η διδασκαλία της μουσικής, σήμερα, είναι μία διαδικασία πολυσύνθετη, απαιτητική και πολύπλοκη. Οι μουσικοπαιδαγωγοί καλούνται να ανταποκριθούν στις νέες προκλήσεις της σύγχρονης εποχής και να εστιάζουν στα καλέσματα των καιρών.

Στο σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα η σχολική τάξη περιλαμβάνει μαθητές και μαθήτριες από διαφορετικά πολιτισμικά υπόβαθρα και εμπειρίες. Μία από τις προκλήσεις που καλούνται να διαχειριστούν όλοι οι εκπαιδευτικοί της μουσικής είναι αναντίρρητα η διδακτική προσέγγιση και η αξιοποίηση συγκεκριμένων στρατηγικών διδασκαλίας, ώστε η μαθησιακή διαδικασία να είναι εύληπτη, παραστατική, ουσιαστική για όλο το ετερόκλητο μαθητικό δυναμικό μίας σχολικής τάξης.