Ο αδιάφορος κύριος, που πάντα περιπατούσε στη Λισαβόνα ντυμένος αψεγάδιαστα σαν να ήταν η πορτογαλική πρωτεύουσα το προσωπικό του σαλόνι, και που ποτέ δεν έλεγε όχι σε ένα ποτήρι κρασί σε μια καφετέρια καθ' οδόν, είναι ο Φερνάντο Πεσόα (1888-1935), αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος Πορτογάλος ποιητής της σύγχρονης εποχής. Εκτός από τη δουλειά του ως εμπορικός εκπρόσωπος, δημιούργησε ένα εντυπωσιακά πολυδιάστατο έργο στην απομόνωση της bachelor ζωής του. Ως λυρικός ποιητής, δοκιμιογράφος και εκδότης, έβαλε τη σφραγίδα του και δημοσίευσε το φουτουριστικά επηρεασμένο avant-garde περιοδικό Ορφέας – μια διαρκής φωνή του λογοτεχνικού μοντερνισμού. Η ποίηση της Πορτογαλίας οφείλει επίσης αρκετές εφευρεμένες ποιητικές προσωπικότητες στην ποιητικά πολυδιάστατη φύση του, όπως οι Άλμπερτο Καέιρο, Ρικάρντο Ρέις, Αλβάρο ντε Κάμπος, και ο βοηθός λογιστής Μπερνάρντο Σοάρες. Εξοπλισμένα με τις δικές τους βιογραφίες, αυτά τα σημαντικά πλευρικά έργα δημιουργήθηκαν υπό διαφορετικά ονόματα αλλά ήταν όλα γραμμένα από τον Πεσόα. Μεταξύ αυτών είναι το "Βιβλίο της Ακηδίας", των αποσπασμάτων σκέψης του οποίου αντικατοπτρίζουν τις οικείες σκέψεις του ποιητή για την πατρίδα του και τους ανθρώπους της και μελαγχολικά και ποιητικά ζωντανεύουν την ψυχή της Λισαβόνας. Η Κάτρίν Τζορτζ Πονσιάνι ακολουθεί τα βήματα του μεγάλου συγγραφέα μέσα από την πατρίδα του. Εκεί, μερικές φορές της φαίνεται ότι μπορεί να γυρίσει τη γωνία ανά πάσα στιγμή, τόσο κοντά συνδεδεμένη είναι η πόλη μαζί του. Η Λισαβόνα είναι ο Πεσόα, και ο Πεσόα είναι η Λισαβόνα. Η Άνγκελίκα Φίσερ επισκέπτεται τις κατοικίες του Φερνάντο Πεσόα, τα μπαρ και τις καφετέριες, και όλα τα μέρη που εμπνευσαν τη πλημμυρισμένη φαντασία του με την κάμερά της. Είναι η Λισαβόνα του, που παρουσιάζει μέσα από ατμοσφαιρικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες.