Η αλληλογραφία που ανταλλάσσεται μεταξύ των Jean Paulhan και Paul Claudel ξεκινά σημαντικά με τον θάνατο του Jacques Rivière το 1925, τη στιγμή που ο Jean Paulhan τον διαδέχεται ως διευθυντής της N.R.F. Η αντιπαράθεση που περιβάλλει τα τελευταία χρόνια της ζωής του Jacques Rivière καταλαμβάνει σημαντική θέση στις αρχικές παρατηρήσεις των επιστολογράφων.

Αυτή η αλληλογραφία χαρακτηρίζεται επίσης από κυκλικές εντάσεις που της προσδίδουν όλη τη γεύση της: ο Claudel μετατοπίζεται σε άμεση εχθρότητα προς την N.R.F. όταν η εκδοτική της γραμμή δεν τον εξυπηρετεί πια, κάτι που εκφράζει με σαφήνεια. Ο Paulhan προσπαθεί διπλωματικά να επαναφέρει τον καταξιωμένο δραματουργό πίσω στο περιοδικό του, ενώ προσπαθεί να διατηρήσει την ανοιχτότητα και τη μη-πολιτική στάση της N.R.F.

Οι επιστολές αυτές αντικατοπτρίζουν επίσης την πνευματική αναταραχή της μεσοπολεμικής και μεταπολεμικής περιόδου. Ιστορία της N.R.F. διαγράφεται στο παρασκήνιο, ενώ αναδεικνύεται μια νέα πτυχή της γραφής του Claudel, αυτή του ερμηνευτικού του έργου. Ο κριτικός αναλυτής που παρέχει η Catherine Mayaux φωτίζει την εξαιρετική δημιουργικότητα του Claudel στην ωριμότητά του, ρίχνει φως στη σημασία των μερικές φορές ταραχώδους σχέσεων μεταξύ του ποιητή και της N.R.F. και του Διευθυντή της—μια φιγούρα στενά συνδεδεμένη με τη δική του—και τονίζει, πιο ευρύτταρα, τις σχέσεις του με τους λογοτεχνικούς και διπλωματικούς κύκλους της εποχής του.