Το παρόν βιβλίο αφιερώνεται στο φαινόμενο του καθεδρικού ναού. Επικεντρώνεται σε έναν ειδικό τύπο εκκλησίας επισκόπου ως αναφορά στην ανάπτυξη του παγκόσμιου χριστιανισμού.

Η κατασκευή των καθεδρικών ναών εξετάζεται μέσα από τα αντίστοιχα ιστορικά συμφραζόμενα ως ένα αισθητικό μέσο του χριστιανισμού για την εκτενή εξερεύνηση του κόσμου.

Το βιβλίο αναφέρεται επίσης στις εντάσεις και τις συγκρούσεις που συνοδεύουν αυτή την εξερεύνηση: μεταξύ Δύσης και Ανατολής, μεταξύ διαφορετικών δογμάτων, μεταξύ χριστιανικής αποστολής και κληρικών ή αποικιακών προσδοκιών, και όλο και περισσότερα στις εντάσεις μεταξύ θρησκείας και μετα-Ευρωπαϊκής κοσμικότητας.

Τέλος, η ανάπτυξη της κατασκευής καθεδρικών ναών αποκαλύπτεται ως παράδειγμα ομολογιακής ιστορίας για τις επόμενες εποχές, τοποθετημένη μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο του αναδυόμενου χριστιανικού φονταμενταλισμού ή του χριστιανισμού πέρα από τα παραδοσιακά δόγματα από την μία, και τις αναδυόμενες κρίσεις της θρησκείας στις καθιερωμένες ευρωπαϊκές λαϊκές εκκλησίες από την άλλη.