Η Αλμωπία ας μείνει στην καρδιά μας έτσι όπως είναι, μία ιστορική πραγματικότητα, πρόμαχος του ελληνισμού. Το παρελθόν και η ιστορία των κατοίκων της, ας γίνουν φραγμός στην αμφισβήτηση των εθνοτικών μας ριζών. Ας διεκδικήσουμε αυτό το μακρινό, το παλιό κάστρο του ελληνικού γένους, να γίνει το πρώτο από τους πρώτους τόπους και χώρους της Ρωμιοσύνης.

Ας μην αφήσουμε την ομίχλη της λησμονιάς να αγκαλιάσει σιγά-σιγά το παρελθόν του τόπου, σβήνοντας τα λιγοστά και θολά πλέον ίχνη. «Πιστεύω ότι η εργασία αυτή με την προσπάθεια που έγινε έδωσε γραπτό σχήμα στο παρελθόν του τόπου για να μείνει ανέγγιχτο στο διάβα του χρόνου.» Χρήστος Μπίνος.

Η έρευνα αυτή δεν στηρίζεται στην ιστορία, το μύθο, ενός κράτους, μιας εθνοφυλής αλλά ευρύτερα στην ιστορική πορεία των εθνοφυλετικών ομάδων που έζησαν ευρύτερα στη Μακεδονία. Μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, την άλωση του μακεδονικού βασιλείου από τους Ρωμαίους και τη δημιουργία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, υπήρξαν αθρόες πληθυσμιακές μετακινήσεις. Όλοι ζητούσαν ευκαιρίες για καλύτερες συνθήκες εργασίας, διαβίωσης και σταθερότητας. Αυτό συνεχίσθηκε και μετά την κατάκτηση της Μακεδονίας από τους Οθωμανούς με αποτέλεσμα τη σταδιακή δημιουργία πολλών φυλετικών θυλάκων, οι οποίοι, μεταξύ άλλων, έφεραν γλωσσικές και πολιτισμικές αλλοιώσεις.

H έκδοση αυτή αφιερώνεται στα 100 χρόνια της ένωσης της Αλμωπίας με την Ελλάδα και στους σκληρούς αγώνες, στο απαράμιλλο θάρρος των Γραικοαυτόχθονων της περιοχής. Σε αυτούς που έδειξαν το δρόμο, διεκδίκησαν και πέτυχαν αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο, έχοντας πάντα για οδηγό την ακατάλυτη αλήθεια ότι Αλμωπία και Μακεδονία είναι Ελλάδα. Σε αυτούς που διάφορες αιτίες και γεγονότα τους στέρησαν την προγονική λαλιά. Σήμερα, 100 χρόνια μετά, η σημασία των αγώνων που έφεραν την ιστορική ένωση, είναι αυτονόητης αξίας.