Η μονογραφία της Κατερίνας Yue Wu εξετάζει συστηματικά τις ελληνοκινεζικές σχέσεις από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έως την πρώτη επίσημη επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού στο Πεκίνο, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, το 1979. Πρόκειται για την πρώτη συνολική και τεκμηριωμένη μελέτη που αποτυπώνει σε βάθος την πολιτική, ιδεολογική και πολιτισμική διάσταση των σχέσεων της Ελλάδας με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας κατά την ταραγμένη μεταπολεμική περίοδο.

Αξιοποιώντας εκτενές αρχειακό υλικό, τον ελληνικό και κινεζικό Τύπο, καθώς και ταξιδιωτικές μαρτυρίες, η συγγραφέας αναλύει τόσο τις επίσημες ελληνικές θέσεις και τον δημόσιο λόγο για την Κίνα όσο και την πρόσληψη των ελληνικών ζητημάτων από τα κινεζικά μέσα ενημέρωσης. Η έρευνα φωτίζει κρίσιμες πτυχές, όπως η στάση της Αθήνας απέναντι στην εθνικιστική και στη συνέχεια κομμουνιστική Κίνα, οι ανταγωνισμοί στο πλαίσιο της αμερικανικής βοήθειας, η εμπλοκή των δύο χωρών στον Πόλεμο της Κορέας, η μη αναγνώριση του Πεκίνο από την Ελλάδα έως τις αρχές της δεκαετίας του 1970 και η σταδιακή αποκατάσταση των διμερών σχέσεων.

Υπερβαίνοντας τα όρια της παραδοσιακής διπλωματικής ιστορίας, το έργο συνδυάζει διεθνή πολιτική και διαπολιτισμική επικοινωνία, εξετάζοντας τις αμοιβαίες αναπαραστάσεις, τις ιδεολογικές συγκρούσεις και τις πολιτισμικές προσλήψεις που διαμόρφωσαν την εικόνα της κάθε χώρας για την άλλη. Παράλληλα, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη μελέτη της μεταπολεμικής ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, διευρύνοντας το ερευνητικό πεδίο πέρα από τους καθιερωμένους άξονες.