Άνθρωποι-δεντράκια, που προσπαθούν να κρατηθούν όρθιοι στην ισόβια διάρκεια του κόντρα καιρού.
Άνδρες που έρχονται αντιμέτωποι με την ανασφάλεια, τη ματαίωση και την απώλεια. Γυναίκες που βιώνουν τη μοναξιά και την απόγνωση κι άλλες που κυνηγούν την ουτοπία. Μητέρες υπερπροστατευτικές κι άλλες αμήχανες ή κλεισμένες στον εαυτό τους. Γιαγιάδες τρυφερές και αγαπησιάρηκες κι άλλες κάπως παρεξηγημένες. Γιοι και κόρες που υφίστανται τις συνέπειες της γονεϊκής συμπεριφοράς ή που προσπαθούν να ξεφύγουν με όχημα την κατανόηση και τη συγχώρεση.
Δεκαεννιά διηγήματα, που διανύουν τριάντα και κάτι χρόνια, γραμμένα το καθένα με διαφορετική τεχνοτροπία, γλώσσα και δομή. Με το κωμικό ή σουρεαλιστικό στοιχείο να εναλλάσσεται με το δραματικό και κάποιες φορές με τη συγκίνηση.
Παρήγγειλε καπουτσίνο κι εγώ διπλό εσπρέσο. «Η ζωή είναι ωραία» σκέφτηκα. Ήμασταν έξι μήνες μαζί, ευτυχισμένοι και ερωτευμένοι. Ετοιμαζόμασταν μάλιστα να συγκατοικήσουμε. Ζητήσαμε και δύο αρμυρές κρέπες. Ξαφνικά εμφανίστηκε ένας κουστουμαρισμένος άνδρας. Ήταν ακαθορίστου ηλικίας κι έτρωγε, λαίμαργα, κρουασάν σοκολάτας. Όταν τελείωσε, έβγαλε από την τσέπη του ένα βρόμικο μαντίλι, σκουπίστηκε, ξερόβηξε και φώναξε τρεις φορές ρυθμικά: «Έξω οι βλάχοι απ’ την Αθήνα! Έξω οι βλάχοι απ’ την Αθήνα! Έξω οι βλάχοι απ’ την Αθήνα!» Κι έφυγε τρέχοντας.
Απόσπασμα από το βιβλίο
12 Coins
Για να κερδίσεις τα Skroutz Coins, γίνε μέλος του Skroutz Plus και αποδέξου τους όρους του προγράμματος επιβράβευσης.