Η μονογραφία πραγματεύεται την οικονομικά εξαρτημένη αυτοαπασχόληση, τη μορφή δηλαδή απασχόλησης κατά την οποία αυτοαπασχολούμενοι χωρίς προσωπικό αντλούν το σύνολο ή μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους από έναν ή έναν κυρίαρχο πελάτη. Τα πρόσωπα αυτά εντάσσονται στη «γκρίζα ζώνη» μεταξύ εξαρτημένης εργασίας και γνήσιας αυτοαπασχόλησης και τελούν υπό καθεστώς έντονης οικονομικής εξάρτησης και περιορισμένης αυτονομίας, στοιχεία που δεν συμβαδίζουν με τα δομικά χαρακτηριστικά της γνήσιας αυτοαπασχόλησης.

Πώς προσεγγίζεται η οικονομικά εξαρτημένη αυτοαπασχόληση σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο;

Εξασφαλίζει το ισχύον ελληνικό νομικό πλαίσιο αποτελεσματική προστασία στους οικονομικά εξαρτημένους αυτοαπασχολούμενους;

Θα πρέπει να αναγνωριστεί κοινωνική προστασία σε αυτούς;

Αν ναι, ποιοι λόγοι την καθιστούν αναγκαία και πώς μπορεί να παρασχεθεί;

Ποιο θα μπορούσε να αποτελέσει το κατάλληλο ρυθμιστικό πλαίσιο και ποιο το εύρος της κοινωνικής προστασίας που θα πρέπει να αναγνωρισθεί;

Ποια συγκριτικά παραδείγματα από τον ευρωπαϊκό χώρο θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για τη διαμόρφωση ενός κατάλληλου ρυθμιστικού πλαισίου;

Το έργο απευθύνεται σε δικηγόρους, δικαστές, ακαδημαϊκούς, φοιτητές, φορείς χάραξης πολιτικής και επαγγελματίες του εργατικού και του κοινωνικοασφαλιστικού δικαίου.