Η ποινική δίκη είναι η πιο ζωντανή και άµεση δίκη. Η ποινική απόφαση τίθεται αντιµέτωπη µε το κεντρικό ερώτηµα εάν ο κατηγορούµενος είναι ένοχος. Σε αρκετές περιπτώσεις, ο δικαστής καλείται να κρίνει έαν ο δράστης είναι ικανός για καταλογισµό και, σε αρνητική περίπτωση, να αποφασίσει εάν εκείνος είναι ανίκανος ή ελαττωµένα ικανός. Το θεµελιώδες ερώτηµα που ανακύπτει είναι πώς τελικά προσδιορίζεται η ψυχική ή διανοητική διαταραχή και πώς η διατάραξη της συνείδησης.

Ακόµη και όταν τα παραπάνω ερωτήµατα δεν τίθενται σε µια συγκεκριµένη δίκη, ανακύπτουν σχεδόν πάντοτε τα εξής ζητήµατα: Πώς αξιολογείται η απολογία του κατηγορουµένου; Υπάρχει άραγε περίπτωση να οµολογεί κάποιος ψευδώς την ενοχή του; Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν την αξιοπιστία της κατάθεσης του µάρτυρα; Τι µπορεί να επηρεάζει τη ψυχολογία του δικαστή; Η απάντηση στα ανωτέρω επιβάλλει συχνά τη συνδρομή του πραγµατογνώµονα και, ειδικότερα, του ψυχολόγου ή του ψυχιάτρου.

Πόσο δεσµεύουν οι εκθέσεις και οι καταθέσεις των πραγµατογνωµόνων; Ποιος είναι ο αρµόδιος ειδικός επιστήµονας στην κάθε περίπτωση και τι γίνεται, όταν οι ειδικοί διαφωνούν µεταξύ τους; Ποια είναι ειδικότερη συµβολή του ψυχολόγου ή του ψυχιάτρου κατά τη µαρτυρική κατάθεση του ανήλικου ή του ευάλωτου θύµατος;

Το βιβλίο απευθύνεται σε δικαστές, δικηγόρους και φοιτητές. ∆ιαλέγεται µε τη σύγχρονη διεθνή βιβλιογραφία, προωθεί τη διεπιστηµονική προσέγγιση και αξιοποιεί πραγµατικές υποθέσεις υπό µορφή ασκήσεων.