Όταν οι Έλληνες ξεκινούσαν την Επανάσταση του 1821 δεν είχαν στον νου τους μόνο την απελευθέρωση από τους Τούρκους και την ενσωμάτωση των περιοχών με ελληνικούς πληθυσμούς, αλλά και τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου κράτους που θα στεκόταν επάξια ανάμεσα στις ευρωπαϊκές δυνάμεις.

Όμως οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν επεφύλασσαν τέτοιο ρόλο για την Ελλάδα και γι’ αυτό, κάθε φορά που διεκδικούσε τα ιστορικά της δίκαια, την έσπρωχναν στο περιθώριο.

Ούτε όμως μπορούσε από μόνη της να διασφαλίσει τα κεφάλαια που χρειαζόταν για την ανοικοδόμησή της, καθώς το τίμημα για αλλεπάλληλες πτωχεύσεις ήταν βαρύ και διαρκές.

Χρησιμοποιώντας ιστορικές στατιστικές σειρές και σύγχρονα οικονομικά υποδείγματα, το βιβλίο εξετάζει τις πτωχεύσεις και αποτυχίες του 19ου αιώνα, με αποκορύφωμα τη συντριβή στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 και την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου το 1898.

Η συσσώρευση πόρων παραμένει ανεπαρκής και αλλάζει μόνο όταν η χώρα αναδιοργανώνεται και είναι έτοιμη να πρωταγωνιστήσει δυναμικά στους Βαλκανικούς Πολέμους.

Πρόλογος: Σοφία Λαζαρέτου