Ο νικητής τεσσάρων Emmy, ενός Peabody και δύο Writers Guild Awards (τα οποία χρειάζονται λίγο σκούπισμα) εξηγεί τη διαδικασία του για το πώς να γράφει κωμωδία χωρίς να τρελαθεί. Οι φιλόσοφοι μπορεί να συζητούν την έννοια της κωμωδίας (ευτυχώς κρατώντας τους πολύ απασχολημένους για να πέσουν σε μια ζωή εγκληματικότητας), αλλά οι υπόλοιποι από εμάς είναι πιο πιθανό να αναρωτιόμαστε πώς μπορούμε να κάνουμε το κοινό να γελάσει—ή τουλάχιστον, πώς να διασκεδάσουμε τους φίλους και τους ακόλουθούς μας.

Σύμφωνα με τον βραβευμένο κωμικό συγγραφέα Elliott Kalan, πρέπει να σταματήσουμε να κοιτάζουμε έξω από το παράθυρο, περιμένοντας αστεία να περπατήσουν μπροστά μας, πλήρως διαμορφωμένα. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια διαδικασία για να φυτέψουμε τις προτάσεις τους, να φροντίσουμε τη δομή και τη διατύπωση τους, και τελικά να τα θερίσουμε ως αστείο υλικό. Με λίγα λόγια, μια φάρμα. Αλλά για αστεία.

Στο Joke Farming, ο Kalan εξηγεί ότι είναι πιο εύκολο να γράφεις αστεία όταν έχεις μια αξιόπιστη μέθοδο για να το κάνεις. Όλα τα αστεία, υποστηρίζει, χτίζονται από τα ίδια στοιχεία: δομή, πρόταση, φωνή, τόνο, διατύπωση και κοινό—και αυτά τα στοιχεία μπορούν να εφαρμοστούν σε οποιοδήποτε κωμικό είδος, από stand-up μέχρι sitcoms και σάτιρα. Ο Kalan αναλύει παραδείγματα από τη δική του καριέρα—συμπεριλαμβανομένων των αστείων που έγραψε (και ξαναέγραψε και ξαναέγραψε . . . ) ως επικεφαλής συγγραφέας για το The Daily Show με τον Jon Stewart—καθώς και υλικό από μια ποικιλία κωμικών, συγγραφέων και κινηματογραφιστών, επισημαίνοντας τη διατύπωση, τον ρυθμό και τις ακριβείς λεπτομέρειες που κάνουν τη δουλειά τους τόσο αστεία.

Αντλώντας από τις εμπειρίες του σε επαγγελματικά δωμάτια συγγραφέων καθώς και από επεισόδια της καθημερινής ζωής, ο οδηγός του Kalan για τα αστεία θα απευθύνεται σε επίδοξους συγγραφείς, τους καθοδηγητές τους, τους λάτρεις της κωμωδίας και οποιονδήποτε πρέπει να μιλήσει σε έναν γάμο. Το Joke Farming δείχνει την κατεύθυνση προς μια διαδικασία συγγραφής που μειώνει το άγχος και την αγωνία και αποδίδει πιο αξιόπιστους καρπούς: μια απροσδόκητη tagline, μια αστεία επιλογή λέξης και—το πιο σημαντικό—ένα μεγαλύτερο γέλιο από το κοινό, όποιοι και αν είναι αυτοί.