Ο Αριστοτέλης στα βιβλία Ζ, Η, Θ των Μετά τα Φυσικά εξετάζει τι είναι η ουσία, δηλαδή το πραγματικό θεμέλιο κάθε ύπαρξης.

Καταλήγει ότι κάθε πράγμα αποτελείται από ύλη και μορφή: η ύλη είναι αυτό που μπορεί να γίνει κάτι, ενώ η μορφή είναι αυτό που το κάνει να είναι αυτό που είναι.

Στο βιβλίο Θ εξηγεί ότι τα όντα υπάρχουν πρώτα ως δυνατότητα (δύναμις) και ολοκληρώνονται ως πραγμάτωση (ενέργεια). Έτσι δείχνει πώς τα πράγματα γίνονται και τι τα καθιστά πραγματικά όντα.