Πώς η ζωή μας διαμορφώνεται από τις κοινωνικές δομές και μέσα σε αυτές; Με ένα τολμηρό και βαθιά προσωπικό βιβλίο, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος στρέφει αυτή τη φορά το κοινωνιολογικό αναλυτικό του βλέμμα όχι στους άλλους αλλά στο πιο απαιτητικό αντικείμενο: τον ίδιο του τον εαυτό.

Χρησιμοποιώντας την κοινωνιοανάλυση, εξετάζει τη ζωή του ως έναν δυναμικό χώρο, όπου ατομικές εμπειρίες, κοινωνικές δομές και ιστορικές συνθήκες διαπλέκονται αδιάκοπα. Από τα πρώτα του βιώματα και την κοινωνικοποίησή του μέχρι την ακαδημαϊκή του πορεία, τις συγκρούσεις, τις κρίσεις και τις εσωτερικές διαδρομές που τον διαμόρφωσαν, από τις προσφυγικές και τις εργατικές φτωχογειτονιές μέχρι το Παρίσι του Πιερ Μπουρντιέ και την ακαδημαϊκή ζωή, ο συγγραφέας καταδεικνύει ότι ο εαυτός δεν είναι ποτέ αμιγώς προσωπικός.

Με ειλικρίνεια και αναστοχαστικότητα, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος απευθύνεται σε όσους ενδιαφέρονται για την κοινωνιολογία, την (αυτο)κοινωνιοανάλυση, για το πώς οι προσωπικές μας ιστορίες είναι πάντοτε πιο κοινωνικές από όσο νομίζουμε.

Μια θεωρητικά οπλισμένη εξομολόγηση. Μια προσωπική αφήγηση με κοινωνιολογικό βλέμμα. Ένα βιβλίο που συνδέει το ατομικό με το συλλογικό, το βιωματικό με το θεωρητικό, το προσωπικό με το κοινωνικό, τη ζωή με τη γνώση.