Το παρόν έργο αποτελεί μία ακριβή και πλήρη επιστημονική αποτύπωση του περιεχομένου του δικαιώματος στην προστασία του επικοινωνιακού απορρήτου· κυρίως, η προσπάθεια οριοθέτησής του, όταν η άσκησή του υπόκειται σε περιορισμούς, προκειμένου να υπηρετηθεί η εθνική ασφάλεια και η ποινική καταστολή ως εκφάνσεις του δημοσίου συμφέροντος.

Η συγγραφική αφορμή συνδέεται –εν πολλοίς– με τη θερμή συγκυρία των διευρυμένων παρακολουθήσεων που επικράτησαν στην εγχώρια πολιτική επικαιρότητα, κατά τη διάρκεια της περιόδου 2022 και εξής. Μολονότι αρκετές από τις επιμέρους θεματικές ενότητες συνδιαλέγονται αναπόφευκτα με τη συγκυρία, η κρίσιμη επεξεργασία επιχειρείται αποκλειστικά επί τη βάσει πραγματολογικών δεδομένων, αρυόμενων από πολλαπλώς διασταυρωμένες πηγές, καθώς επίσης και από τα συγκριτικά διδάγματα επιστημονικής θεωρίας και νομολογιακού εμπειρισμού. Ο εκτενής –βιβλιογραφικός και νομολογιακός– υπομνηματισμός, η προσπάθεια κατανόησης εφαρμοσμένων στην αλλοδαπή νομική πράξη λύσεων και η αξιολόγησή τους, και η πυκνότητα των παραπομπών συμβάλλουν σε μία εξαντλητική –κατά το δυνατό– τεκμηρίωση, επιδιώκοντας κυρίως να εισφέρουν επιχειρήματα υπέρ της ισόρροπης στάθμισης μεταξύ προστασίας του δικαιώματος και εθνικής ασφάλειας.

Το έργο ολοκληρώνεται με ένα εκτενές επίμετρο του Χ. Ράμμου, το οποίο προσφέρει μια συνολική θεώρηση των σημαντικότερων ζητημάτων, διατυπώνοντας κρίσιμες εκτιμήσεις και συμπεράσματα.