Αυτό το βιβλίο αναλύει πτυχές της υλικής κουλτούρας της πρώιμης νεοελληνικής περιόδου από μια διαχρονική προοπτική, χρησιμοποιώντας επιβιώνοντα αντικείμενα της εποχής ως κύριες πηγές. Ένα τυπωμένο βιβλίο, ένα πιθάρι κρασιού, ένα εκκλησιαστικό κέντημα και ένα πορτοφόλι ρολόι χρησιμοποιούνται ως σημείο εκκίνησης για να εξετάσουν τις καταναλωτικές πρακτικές της αναδυόμενης ελληνικής αστικής τάξης υπό την οθωμανική κυριαρχία στον μακρύ 18ο αιώνα.

Η απόκτηση και η χρήση νέων προϊόντων – ειδικά εισαγόμενων – από τους Έλληνες συνδέθηκε με την προσωπική έκφραση, την οικοδόμηση ταυτότητας και την αυτοδιάθεση στο πλαίσιο του Διαφωτισμού. Η απόλαυση καινοτόμων αντικειμένων άνοιξε νέους ορίζοντες και διευκόλυνε την ατομική και συλλογική ενδυνάμωση.

Η πρωτοτυπία του βιβλίου έγκειται στην εκλεκτική και διεπιστημονική προσέγγιση της πρώιμης νεοελληνικής υλικής κουλτούρας, ένα θέμα που έχει μείνει αναπόφευκτα αναπόλητο. Η μελέτη είναι ενσωματωμένη στις σύγχρονες συζητήσεις για το διακρατικό εμπόριο, την υλικότητα της καθημερινής ζωής, την ευχάριστη κατανάλωση και τη διαπραγμάτευση ταυτοτήτων.

Αυτός ο τόμος θα απευθυνθεί σε φοιτητές και μελετητές της πρώιμης και σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, της οθωμανικής ιστορίας, της ευρωπαϊκής ιστορίας, της υλικής κουλτούρας, της ιστορίας της τεχνολογίας, των σπουδών μουσείων και των σπουδών πολιτιστικής κληρονομιάς, καθώς και σε επαγγελματίες μουσείων, συλλέκτες και το ευρύτερο εκπαιδευμένο κοινό.