Ηπαρούσα εργασία επιχειρεί τη συγκέντρωση, σύνοψη και διερεύνηση προϋποθέσεων της ιεραποστολής με βάση την Αγία Γραφή, την Αγιοπατερική διδασκαλία, την εκκλησιαστική ιστορία, την ιερα­ποστολική εμπειρία και θεολογικά άρθρα και εγχειρίδια.

Μέσα στη σύγχρονη πραγματικότητα της οδύνης, των εκτοπισμών και αποκλεισμών, των πολλαπλών εκφορών ανισότητας και των σχέσεων κυριαρχίας, ηθικής σύγχυσης και πνευματικού σκοτισμού, ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, είμαστε υποχρεωμένοι –ως «ἅλας τῆς γῆς»– να α­νταποκριθούμε δυναμικά στα προβλήματα των καιρών, παρεμβαίνοντας υπέρ της δι­καιοσύνης, δίδοντας στους εγγύς και τους μακράν το μήνυμα της μετάνοιας και της σωτηρίας και μαρτυρώντας την αλήθεια του Θεανθρώπου Χριστού σε κάθε άνθρωπο, κάθε χρώματος, έθνους, γλώσσας και φυλής.

Όλα όσα θέλει να αναδείξει αυτή τη εργασία συνοψίζονται στην παρακάτω προσευχή του Αγίου Σιλουανού Αθωνίτου: «Κύριε, αξίωσέ με να κλαίω για τον εαυτό μου και για ολόκληρο τον κό­σμο, για να Σε γνωρίσουν όλοι οι λαοί και να ζήσουν αιώνια μαζί Σου. Κύριε, κάνε μας άξιους της δωρεάς του ταπεινού Αγίου Πνεύματος για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τη Δόξα Σου. Η ψυχή μου κα­τέχεται από ένα μεγάλο πόθο: η ευσπλαγχνία του Κυρίου να αγκαλιάσει όλους τους ανθρώπους, ώστε ο κόσμος ολόκληρος, όλοι οι λαοί να μάθουν με πόση τρυφερότητα μας αγαπά ο Κύριος σαν παιδιά Του πολυπόθητα. Κύριε, δώσε σε όλους τους λαούς της γης να γνωρίσουν την αγάπη Σου και τη γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος, για να λησμονήσουν τον πόνο της γης, να εγκαταλείψουν κάθε κακό, να προσκολληθούν με αγάπη σε Σένα και να ζήσουν ειρηνικά, κάνοντας το θέλημά Σου για τη δική Σου δόξα».