Τα εντυπωσιακά έργα της Φρίντα Κάλο (1907–54) ήταν σε πολλές περιπτώσεις εκφράσεις τραύματος. Μέσω ενός σχεδόν θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος στην ηλικία των 18, της αποτυχίας υγείας, ενός ταραχώδους γάμου, της αποβολής και της ατεκνίας, μετέτρεψε τις δοκιμασίες αυτές σε επαναστατική τέχνη.

Στη κυριολεκτική ή μεταφορική αυτοπορτρατογραφία της, η Κάλο κοιτάζει τον θεατή με μια τολμηρή ματιά, απορρίπτοντας τη μοίρα της ως παθητικό θύμα και ενσωματώνοντας εκφράσεις της εμπειρίας της σε μια υβριδική γλώσσα ζωντανών-σουρεαλιστικών εικόνων: μαλλιά, ρίζες, φλέβες, κληματίδες και σάλπιγγες.

Pολλές από τις δημιουργίες της εξερευνούν τα κομμουνιστικά πολιτικά ιδανικά που μοιραζόταν με τον σύζυγό της, Ντιέγκο Ριβέρα. Η καλλιτέχνις περιέγραψε τους πίνακές της ως “το πιο ειλικρινές και πραγματικό πράγμα που μπορούσα να κάνω για να εκφράσω αυτό που ένιωθα μέσα και έξω από τον εαυτό μου.”

Αυτό το βιβλίο παρουσιάζει το πλούσιο σώμα του έργου της Κάλο, εξερευνώντας την ασταμάτητη αποφασιστικότητά της ως καλλιτέχνη και τη σημασία της ως ζωγράφου, φεμινιστικού εμβλήματος και πρωτοπόρου της λατινοαμερικανικής κουλτούρας.

Σελίδες: 96, Έτος Έκδοσης: 0915, Διαστάσεις: 21x21cm