Ανακοίνωση για τους αναγνώστες της αγγλικής γλώσσας σχετικά με τα μεταπολεμικά φιλοσοφικά και κριτικά κείμενα του Ζορζ Μπατάιγ. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Γάλλος στοχαστής και συγγραφέας Ζορζ Μπατάιγ χαράσσει μια μοναδική πορεία μέσα από τα ηθικά και πολιτικά αδιέξοδα της εποχής του. Το 1946, κινούμενος από “την ανάγκη να ζει κανείς τα γεγονότα με όλο και πιο συνειδητό τρόπο,” και για να απορρίψει οποιαδήποτε διαίρεση της πνευματικής ζωής, ο Μπατάιγ ίδρυσε το περιοδικό Critique.

Το δεύτερο βιβλίο αυτής τής τριτοτόμου συλλογής του έργου του Μπατάιγ συγκεντρώνει τα δοκίμια και τις κριτικές του από τα χρόνια 1949 έως 1951, συνεχίζοντας τη δημοσίευση των μεταπολεμικών του κειμένων. Σε αυτήν την περίοδο, που χαρακτηρίζεται από πνευματική απομόνωση και έντονη αναστοχαστικότητα, ο Μπατάιγ ανέπτυξε και προσδιόρισε τη γενεαλογία της ηθικής μέσα από μια συνεχόμενη αντανάκλαση για τη μοίρα του ιερού στον σύγχρονο κόσμο.

Προσέφερε μια κριτική για τα όρια της υπάρχουσας ηθικής, ειδικότερα στην άρνηση του περίσσιου, ενώ σχεδίασε τα χαρακτηριστικά μιας νέας υπερ-ηθικής. Οι εκτενείς αναλύσεις του Μπατάιγ είναι πιστές στην πνευματική αποστολή του Critique, το οποίο ίδρυσε ως έναν χώρο ανοιχτό στις ευρύτερες προσεγγίσεις του παρόντος. Εκτός από τη συζήτηση σημαντικών προσώπων όπως οι Σάμιουελ Μπέκετ, Αντρέ Ζιντ και Ρενέ Σαρ, ο Μπατάιγ προσφέρει επίσης συναρπαστικές σκέψεις για την αμερικανική πολιτική, τον ναζισμό, τον υπαρξισμό, τον υλισμό και το παιχνίδι.

Ο συνδετικός κρίκος σε αυτά τα διαφορετικά δοκίμια παραμένει η ανησυχία του Μπατάιγ για τα άκρα της ανθρώπινης εμπειρίας και τις δυνατότητες υπέρβασης των ορίων κοινωνιών που βασίζονται στην ωφέλεια και τη συγκράτηση. Τα γραπτά του παραμένουν μια προκλητική πρόκληση για να αναλογιστούμε τα όρια που επιβάλλουμε στην έκφραση και την ύπαρξη.

Σελίδες: 390, Έτος Έκδοσης: 0807, Διαστάσεις: 15.2x15.2cm