Το Prada Paradigme είναι μεταξύ άλλων και ένα παράδειγμα του πώς λειτουργεί η μοντέρνα αρωματοποιία. Οι τάσεις έρχονται και φεύγουν σε όλα: μουσική, μόδα, ψυχαγωγία. Το ίδιο ισχύει και στα αρώματα. Όπως τα περισσότερα αρώματα των 80s μυρίζουν 80s κι όπως μπορείς να ξεχωρίσεις μια φωτογραφία άλλης δεκαετίας μόνο από τα ρούχα και τα κουρέματα, έτσι και σήμερα κάποια DNA αρωμάτων κυριαρχούν. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό: κάθε εποχή έχει τις δικές της μυρωδιές που τη χαρακτηρίζουν και δημιουργούν κοινές εμπειρίες στους ανθρώπους. Η εισαγωγή αφορά το hate που έχει πάρει.
Στην πράξη, το Paradigme έχει ενα χαρακτήρα γλυκό κ πράσινο, με μια σχεδόν bubblegummy musky φρεσκάδα. Η βάση με το γεράνι μπορεί να φανεί λίγο απλή ή συνηθισμένη, αλλά παραμένει ευχάριστη και φοριέται χωρίς δυσκολία. Γενικά, αφήνει μια αίσθηση καθαριότητας που το κάνει εξαιρετικά versatile και φορέσιμο χωρίς να κουράζει. Εχει πολύ ικανοποιητική διάρκεια. Το φοράω δύο μέρες σύνολο. Το reverse pyramid που γράφουν στη σύνθεση προσωπικά δεν το πιάνω. Ειναι generic? Ειναι και?
Μεταξύ άλλων, ψάχνω αρώματα που να μπορώ να φοράω κυριολεκτικά παντού, χωρίς δεύτερη σκέψη. Σίγουρα, αν είχα μυρίσει 300 λιγότερα αρώματα στη ζωή μου, ίσως να με είχε ενθουσιάσει περισσότερο, τώρα απλά το εκτιμώ για αυτό που είναι: μια μοντέρνα μυρωδιά της εποχής μας που θα μείνει συνδεδεμένη με τη σημερινή γενιά. Το φοράω πολύ πιο εύκολα από οποιοδήποτε blue/shower-gel fresh έχω. Αν το γούστο σου είναι αρώματα τύπου Amouage Interlude man (που κ αυτό να είναι απορώ πότε κ που το φοράς ακριβώς) και μπήκες εδώ να διαβάσεις για το Paradigme, προφανώς και δεν είναι για σένα. Αν όμως θες κάτι πιο μοντέρνο, πράσινο/γλυκο, all-day και άμεσο, θα βρεις αυτό που ψάχνεις. Δεν είναι niche αριστούργημα αλλά είναι όμορφο, εύκολο, σημερινό και αποδίδει αυτό που υπόσχεται.
