Σε τόπο ξερό απλώνω τον κήπο µου έως ότου γεµίσει το στόµα µου γέλιο.

Παρά τα βραβεία και τις διακρίσεις, ελπίζω ότι η ποίηση θα συνεχίσει να µε θεωρεί αντίπαλό της, όπως κι εγώ εκείνη, και οι δύο, εντέλει, θύµατα του χρόνου, που εγώ, έστω παραστρατηµένα απαισιόδοξη, πιστεύω ότι, ανέµελος αυτός, θα µας σαρώσει όλους.

Αν έχω να προσθέσω κάτι, είναι...