Η πολιτική προστασίας του καταναλωτή επηρεάζεται άμεσα από το πρωτογενές και δευτερογενές δίκαιο της ΕΕ. Αποτελεί κοινώς αποδεκτό ότι η εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ έχει συνδυαστεί, κυρίως, με την διασυνοριακή κίνηση εργαζομένων, τη διασυνοριακή μεταφορά αγαθών, την παροχή υπηρεσιών, την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων και πληρωμών, για τη δημιουργία μιας αποτελεσματικής εσωτερικής αγοράς. Η δημιουργία της εσωτερικής αγοράς έχει εξελιχθεί μέσω της αποτελεσματικής εφαρμογής των ελευθεριών της Ένωσης και βασίστηκε, σε πρώτο στάδιο, στην αρχή της ισότητας μεταχείρισης, κατά την οποία οι διασυνοριακές καταστάσεις θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από τα κράτη μέλη με παρόμοιο τρόπο όπως οι εσωτερικές καταστάσεις. Η αρχή της ισότητας μεταχείρισης εμπλουτίστηκε στη συνέχεια από την ανάγκη των κρατών μελών να μην λαμβάνουν μέτρα τα οποία, αν και εφαρμόζονται με ουδέτερο τρόπο, εμποδίζουν την αποτελεσματική εφαρμογή των ελευθεριών της Ένωσης και την πρόσβαση στην αγορά.

Η σύνδεση του δικαίου της ΕΕ με τη διασυνοριακή κίνηση ήταν ο λόγος που τα κράτη μέλη μπορούσαν να διατηρούν διαφορετικές ρυθμίσεις σε καθαρά εσωτερικές καταστάσεις· ωστόσο, με αυτόν τον τρόπο ήταν δυνατή η τοποθέτηση ορισμένων πολιτών σε λιγότερο ευνοϊκή θέση σε σύγκριση με τους πολίτες άλλων κρατών μελών. Η διαδικασία εναρμόνισης εσωτερικών καταστάσεων σχετίζεται με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της ΕΕ, το οποίο ερμηνεύει τις πράξεις νομοθεσίας της ΕΕ και συμβάλλει στην προστασία του καταναλωτή, νομολογία που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τα εθνικά δικαστήρια όταν επιλύουν νομικές διαφορές στις οποίες ο καταναλωτής είναι ένα από τα μέρη της σύμβασης.

Η συγκεκριμένη συμβολή αντλεί επιστημονική έμπνευση από τα νομικά ζητήματα που προκύπτουν στο ευρωπαϊκό (ΕΕ) δίκαιο καταναλωτικών συμβάσεων, μια πολιτική περιοχή ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, καθώς συνδυάζει νομοθετικές πράξεις πλήρους και ελάχιστης εναρμόνισης. Το επιστημονικό ζήτημα αυτής της συμβολής σχετίζεται με την επιρροή της νομοθεσίας της ΕΕ και της νομολογίας του ΔΕΕ στα κράτη μέλη και στον εθνικό δικαστή, μελετώντας το νομικό οπλοστάσιο που παρέχεται στον εθνικό δικαστή κατά την επίλυση διαφορών και τον σχηματισμό της δικαστικής του συλλογιστικής σύμφωνα με κριτήρια και ερμηνευτικές κατευθύνσεις που προκύπτουν από τη νομοθεσία της ΕΕ και τις αποφάσεις του ΔΕΕ.

Το πρώτο κεφάλαιο της συμβολής εξετάζει την εξέλιξη της πολιτικής προστασίας του καταναλωτή, τη συμβολή του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων σε αυτή την πολιτική και την προστασία των καταναλωτών ως overriding λόγο δημοσίου συμφέροντος. Το δεύτερο κεφάλαιο εξετάζει ζητήματα που σχετίζονται με αθέμιτους όρους σε συμβάσεις που συνάπτονται μεταξύ εμπόρων και καταναλωτών, κανόνες σχετικά με εμπορικές εγγυήσεις και αναφορικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών σε διάφορους τύπους συμβάσεων. Το τρίτο κεφάλαιο αναλύει τους μηχανισμούς προστασίας των καταναλωτών από αθέμιτες εμπορικές πρακτικές επιχειρήσεων. Τέλος, διατυπώνονται συμπεράσματα προκειμένου να απαντηθεί το επιστημονικό ζήτημα που έχει τεθεί.