• Την κοινωνική αδικία και την εξαθλίωση στη Γαλλία του 19ου αιώνα.

• Τη διαρκή πάλη ανάμεσα στο καλό και το κακό, τη φτώχεια και τον πλούτο.

• Τη δύναμη της αγάπης, της θυσίας και της λύτρωσης.

Γιατί είναι ένα διαχρονικό αριστούργημα που παραμένει επίκαιρο ακόμα και σήμερα. Ο Ουγκώ μέσα από τις σελίδες του καταγγέλλει την κοινωνική αδικία και την αθλιότητα που γεννά. Παράλληλα, μας χαρίζει έναν από τους πιο εμβληματικούς χαρακτήρες της παγκόσμιας λογοτεχνίας, τον Γιάννη Αγιάννη, και μας υπενθυμίζει την αξία της καλοσύνης και της ανθρωπιάς μέσα από πρόσωπα όπως ο Επίσκοπος Μυριήλ.

...αγαπάς τις μεγάλες, επικές ιστορίες που σε βάζουν σε σκέψεις. Αν σου αρέσουν τα κλασικά έργα με πολυεπίπεδους χαρακτήρες και έντονο κοινωνικό σχολιασμό, τότε οι "Άθλιοι" είναι μια επιλογή που δεν θα σε απογοητεύσει.

«Ὁ ἐπίσκοπος ἔμεινε γιὰ λίγο σιωπηλός, κι ἔπειτα γύρισε ἀπότομα πρὸς τὸν διευθυντὴ τοῦ νοσοκομείου.

– Κύριε, τοῦ εἶπε, σὰν πόσα κρεβάτια λέτε νὰ χωροῦν σ' ἐτούτη τὴν αἴθουσα;

– Στὴν τραπεζαρία σας, κύριε; φώναξε ἐμβρόντητος ὁ διευθυντής.»

Ο Βίκτωρ Ουγκώ (1802-1885) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους ρομαντικούς συγγραφείς. Ποιητής, μυθιστοριογράφος και δραματουργός, άφησε πίσω του ένα τεράστιο και πολυποίκιλο έργο. Έγινε διάσημος για μυθιστορήματα όπως η "Παναγία των Παρισίων" (1831) και οι "Άθλιοι" (1862), μέσα από τα οποία εξέφρασε τις πολιτικές και κοινωνικές του ανησυχίες, υπερασπιζόμενος τους φτωχούς και τους αδικημένους. Το έργο του έχει μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες και συνεχίζει να εμπνέει εκατομμύρια αναγνώστες παγκοσμίως.