Το μυστήριο της οικίας του μελισσουργού
Το βασικό στοιχείο που διαπνέει την ανάγνωση του βιβλίου από την πρώτη λέξη έως και την τελευταία είναι η ατμοσφαιρικότητα. Η Αγγλία των αρχών του 20ού αιώνα, το Λονδίνο, η βροχερή εξοχή του Έσεξ, δεν αποτελούν απλώς το γεωγραφικό στίγμα δράσης, αλλά ενεργά στοιχεία της αφήγησης, μέσω των οποίων δημιουργείται ένας κόσμος όπου το έγκλημα μοιάζει να αποτελεί φυσική προέκταση του τοπίου.
Ένα ακόμη στοιχείο που καθιστά το συγκεκριμένο βιβλίο μοναδικά ξεχωριστό, είναι το γεγονός ότι δεν αποτελεί ένα ακόμα αστυνομικό μυθιστόρημα που κινείται αμιγώς στον κόσμο της φαντασίας και της επινόησης. Πίσω από την ιστορία υπάρχει ο συγγραφέας που μελέτησε και ερεύνησε, προκειμένου η αφήγησή του να είναι όσο γίνεται περισσότερο τεκμηριωμένη. Η επί ίσοις όροις σχέση του πραγματικού με το μυθοπλαστικό, η χρήση πραγματικών εγκληματολογικών στοιχείων δίνει στην ιστορία μια ιδιαίτερη αίσθηση αληθοφάνειας που κάνει τα δρώμενά της (ιστορίας) πιο πειστικά. Ο συγγραφέας για διάστημα μεγαλύτερο από δύο χρόνια έκανε έρευνα, ανατρέχοντας σε εφημερίδες του 19ου αιώνα, αρχεία και υλικό σχετικό με την υπόθεση του Τζακ Αντεροβγάλτη. Από αυτό το υλικό άντλησε πραγματικά πρόσωπα, γεγονότα, εγκληματολογικά δεδομένα της εποχής και σε όλα αυτά στηρίχθηκε για να δημιουργήσει τη δική του εκδοχή της ιστορίας. Διαβάζοντας το βιβλίο ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται εξαρχής αυτή τη διάθεση του συγγραφέα να κινηθεί στα όρια ανάμεσα στο πραγματικό και το επινοημένο. Η δε διαδικασία της έρευνας και της συλλογής στοιχείων, παραπέμπει στην εικόνα των μελισσών που συλλέγουν γύρη.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοίχημα που κέρδισε με τη συγγραφή του βιβλίου ο Χρυσόστομος Καλαντζής, είναι ότι κατάφερε να τηρήσει το μέτρο της σταδιακής αποκάλυψης και να θέσει τον αναγνώστη σε ενεργή «συμμετοχή» στη συλλογή των στοιχείων που συνθέτουν το παζλ του μυστηρίου, κάτι που κατακτά το ενδιαφέρον του (αναγνώστη) μέχρι το τέλος.
Ο αναγνώστης διερωτάται: που τίθεται το όριο της ιστορικής έρευνας και η αρχή της μυθοπλασίας; Στο ερώτημα αυτό ο συγγραφέας δεν φαίνεται να θέλει να δώσει μια έτοιμη απάντηση και αφήνει τον αναγνώστη να «ταξιδέψει» στα αχαρτογράφητα νερά που ταξίδεψε και ο ίδιος κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, προτρέποντάς τον να ψάξει και αυτός ακόμα και μετά την ολοκλήρωση της ιστορίας του. Ίσως γι' αυτό, όταν διαβάζοντάς το κάποιος φτάνει στην τελευταία σελίδα, η συνέχεια δεν είναι απαραίτητα απλά να κλείσει το βιβλίο.
Νάσια Αμπατζόγλου

Πραγματικά με συνεπήρε!!
Το «Μυστήριο της οικίας του μελισσουργού» είναι από εκείνα τα βιβλία που σε βάζουν αμέσως μέσα στην ατμόσφαιρα. Σκοτεινό, καλογραμμένο και γεμάτο ανατροπές, με κράτησε σε αγωνία μέχρι το τέλος. Ο συγγραφέας έχει μοναδικό τρόπο να χτίζει ένταση και εικόνες που μένουν στο μυαλό. Ένα βιβλίο που σε κάνει να το σκέφτεσαι και μετά την τελευταία σελίδα!

Το βιβλίο του Χρυσόστομου Ν. Καλαντζή είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και με έντονες ανατροπές! Εξαιρετική δουλειά! Το προτείνω ανεπιφύλακτα. Συγχαρητήρια στο συγγραφέα!