Το λεύκωμα που κρατάτε στα χέρια σας είναι μια ανάμνηση από τον τόπο που, θαρρείς, όλο ξαναγεννιούνται η Αθηνά, οι Μινωίτες ή οι Μυκηναίοι ή οι Δωριείς, που ξεπετάγονται μέσα απ' τα βαθιά γαλανά νερά και τα επιβλητικά αρχαία κέντρα, τις θρησκευτικές εικόνες, τις λατρείες, τους μύθους, τους χρησμούς, μέσα από τον πολιτισμό, κύματα και άνθια.

Μια χώρα, όπως η Ελλάδα, προσέφερε έναν πραγματικό και συμβολικό πλούτο και δίδαξε επιστήμη, τεχνική, φιλοσοφία, πολιτική και ένα μέτρο, που είναι ολόγιομο από τους χυμούς της ζωής. Άνθρωποι, με ημίθεους και θεούς, ενορχήστρωσαν μαγευτικούς μύθους, έκτισαν λαμπρές πόλεις, ιερά, θέατρα, αγορές, ενεπλάκησαν σε γεγονότα -μικρά και μεγάλα- και αποτύπωσαν ύψιστες στιγμές σε μια μοναδική ισορροπία του εφήμερου και του αιώνιου, του τοπικού και του οικουμενικού.

Οι αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν τον κάθε θεό τους σε τόπο που φρόντιζαν να ταιριάζει στα χαρακτηριστικά και στις ιδιότητάς του. Κανένας φυσικός περίγυρος δεν υπήρξε τυχαίος. Τα τοπία αναδεικνύουν την ομορφιά και τη δύναμη των θεών που τα διάλεγαν για κατοικίες τους. Τοπία γαλήνια ή αυστηρά, μεγαλειώδη ή ειρηνικά, βουκολικά ή θαλασσινά, τοπία θεϊκά σε τόπους θεϊκούς.

Είναι ο χορός που μας συντροφεύει σήμερα. Είναι ο "αιώνιος χορός της Ελλάδας".