Το έργο του Desmond Egan, όπως αναδεικνύεται μέσα από τα κείμενα, περιστρέφεται γύρω από τρεις θεμελιώδεις ποιότητες: απλότητα, φιλαλήθεια, και αξιοπρέπεια. Αυτές αποτυπώνουν την εκλεκτική συγγένεια του Ιρλανδού ποιητή με την αρχαία ελληνική πνευματικότητα, ιδιαίτερα μέσω της επαφής του με τον Σοφοκλή, τον οποίο έχει μεταφράσει. Η ποιητική του χαρακτηρίζεται από την απουσία εύκολων απαντήσεων, καθώς και έναν θαυμασμό για το ψυχικό σθένος των ανθρώπων που βρίσκονται αντιμέτωποι με τη συντριβή.

Ο Egan έχει την ιδιαίτερη ικανότητα να παρατηρεί τον κόσμο υπό αίρεση, χωρίς δογματισμούς, επιδεικνύοντας μια στοχαστική προσέγγιση που αντλεί από τη φύση, την καθημερινότητα και την ανθρώπινη εμπειρία. Με ρεμβασμό και διαλογισμό, αντλεί έμπνευση από τα απλά πράγματα—ένα λιμναίο τοπίο, τα φτερά ενός μικρού σκόρου, τον ίσκιο των πραγμάτων.

Η ποίησή του είναι κυρίως ελεύθερου στίχου, γεμάτη υπαινικτική δύναμη, δίχως ομοιοκαταληξία και βαριά σημεία στίξης. Αντί να περιγράφει τα συναισθήματά του, όπως σημειώνει ο ίδιος, φωτίζει τις αιτίες που τα προκάλεσαν. Ο ίσκιος των πραγμάτων αποτελεί κεντρικό στοιχείο στη δουλειά του, καθώς βρίσκεται στο μεταίχμιο χρόνου και ύπαρξης, αποτυπώνοντας την άυλη διάσταση της παρουσίας.

Ο Egan χρησιμοποιεί την τεχνική της διπλωπίας, όπου αντίθετες ή συμπληρωματικές εικόνες συνυπάρχουν, ενισχύοντας τη σύνθετη αντίληψη του κόσμου. Αυτή η προσέγγιση διακρίνεται σε συλλογές όπως το Seeing Double και Elegies. Σε αυτές, οι εικόνες του κόσμου διαπλέκονται με τη μνήμη και τον παρόντα χρόνο, δημιουργώντας μια στοχαστική ποιητική πραγματικότητα όπου η ομορφιά και ο φθόνος, η ζωή και ο θάνατος διαπλέκονται αδιόρατα.

Η ανθρώπινη πλευρά του Egan ξεδιπλώνεται μέσα από την ταπεινότητα και τη διάθεση για διαρκή αναθεώρηση. Αποφεύγει τη σοβαροφάνεια και την υπεροψία, αναγνωρίζοντας την αξία του διαλόγου και της αμφιβολίας. Είτε μιλά για την Guinness που απαιτεί υπομονή πριν την απόλαυση, είτε για τη φύση της ποίησης ως ενόρμηση και όχι ως προσχεδιασμό, η σκέψη του συνδυάζει το στοχαστικό βάθος με την καθημερινή σοφία.

Η ποίηση του είναι μια πρόσκληση να δούμε τον κόσμο από την οπτική του ίσκιου, με ευαισθησία, μετριοπάθεια, και διαρκή περιέργεια.