Οι παίκτες εκπροσωπούν διάφορες οικογένειες στη Republica de los Bananas. Κάθε γύρος του παιχνιδιού περιλαμβάνει από 7 έως 9 γύρους, drawing cards, ο Πρόεδρος αναθέτει ρόλους, προκύπτει ξένη οικονομική βοήθεια, ο πρόεδρος προτείνει έναν προϋπολογισμό ο οποίος ψηφίζεται, επιλέγονται τοποθεσίες, γίνονται απόπειρες δολοφονίας, μετά η τράπεζα μπορεί να είναι ανοιχτή ή όχι, μπορεί να υπάρξει πραξικόπημα και οι συνέπειες του, και μετά ξεκινά ο επόμενος γύρος. Το παιχνίδι κερδίζει αυτός που έχει τα περισσότερα πέσος στον ελβετικό τραπεζικό του λογαριασμό όταν τελειώσουν τα χρήματα.

Το παιχνίδι είναι για 4 έως 7 παίκτες (αν και υπάρχουν παραλλαγές για 2 και 3 παίκτες). Εκλέγεται ένας πρόεδρος για τη ζωή (El Presidente) και στη συνέχεια αναθέτει ρόλους στους άλλους παίκτες. Ανάλογα με το αξίωμα του και τις διάφορες κάρτες που κατέχουν, κάθε παίκτης έχει έναν ορισμένο αριθμό ψήφων. Αυτές είναι σημαντικές για την πρώτη ψηφοφορία για την εκλογή του El Presidente και στη συνέχεια γίνονται ψηφοφορίες κάθε γύρο για τον προϋπολογισμό που προτείνει ο Πρόεδρος. Ο προϋπολογισμός ξεκινά όταν ο Πρόεδρος τραβάει 8 κάρτες χρημάτων κλειστές από το πακέτο χρημάτων (το οποίο ποικίλει σε ονομαστικές αξίες από $1 έως $3) και προτείνει κατανομές. Δεν θα συμπεριληφθούν όλοι στον προϋπολογισμό και τα ποσά είναι στη διακριτική ευχέρεια του Προεδρου.

Οι παίκτες μπορεί να προσπαθήσουν να δολοφονήσουν άλλους παίκτες, περιλαμβανομένου του Προεδρου, μαντεύοντας πού θα βρίσκονται από πέντε τοποθεσίες. Οι παίκτες που επιτυγχάνουν να δολοφονήσουν άλλον παίκτη παίρνουν τα μη κατατεθειμένα του χρήματα, τα μοναδικά ασφαλή χρήματα είναι τα χρήματα που έχουν κατατεθεί στον ελβετικό τραπεζικό λογαριασμό των παικτών, και ο μόνος τρόπος για να φτάσουν στην τράπεζα είναι να επιβιώσουν από τον γύρο δολοφονίας. Οι παίκτες που δολοφονήθηκαν ή σκοτώθηκαν απλά γίνονται άλλο μέλος της οικογένειάς τους και ξεκινούν ξανά με νέες κάρτες, διατηρώντας οποιαδήποτε από τα χρήματα της οικογένειάς τους που είναι κατατεθειμένα στον ελβετικό τραπεζικό τους λογαριασμό.

Εάν οι παίκτες είναι δυσαρεστημένοι, βλέπουν πλεονέκτημα, ή απλώς θέλουν να το κάνουν και υπάρχει "δικαιολογία πραξικοπήματος", μπορούν να ξεκινήσουν ένα πραξικόπημα. Ένα πραξικόπημα βλέπει τους παίκτες να ανταγωνίζονται χρησιμοποιώντας ένοπλες δυνάμεις για να ελέγξουν την πλειοψηφία των 5 κέντρων εξουσίας. Οι επαναστατημένοι παίκτες ελέγχουν τις δυνάμεις του ρόλου που τους είχε ανατεθεί πριν το πραξικόπημα (π.χ. στρατός, ναυτικό, αεροπορία), και οι παίκτες που είναι πιστοί στον Πρόεδρο κάνουν το ίδιο, προσπαθώντας να ελέγξουν τα οχυρά μέχρι να τελειώσει το πραξικόπημα. Στο τέλος κάθε πραξικοπήματος οι παίκτες που έχουν τον έλεγχο των 5 κέντρων εξουσίας ψηφίζουν αν είναι pro-President ή pro-Junta, προσδιορίζοντας αν ο Πρόεδρος παραμένει ή αν η Junta κερδίζει και εκλέγει νέο Πρόεδρο. Και κάποιος αποστέλλεται στη εκτελεστική σειρά.