Έχουμε στον "Πολιτικό" μία εκπληκτική ένδειξη - κατάδειξη αυτής της μεγαλοφυΐας του θειοτέρου των θειοτάτων Πλάτωνος, γιατί μέσα στον "Πολιτικό", ίσως καθαρότερα από κάθε άλλο σύγγραμμά του, κατορθώνει ο ίδιος να είναι αμφισβητητικός (. . .) του ίδιου του Πλάτωνος, του εαυτού του!

Ο Πλάτων κατορθώνει να είναι αντιρρητικός του Πλάτωνος.