«Η Μινόλι και το Σύμπαν» είναι ένα εξαιρετικό παιδικό βιβλίο-κόμικ, που δεν υποτιμά τα παιδιά. Τους μιλά ισότιμα και συζητά με τρόπο απλό και ειλικρινή για τα μεγάλα ερωτήματα της ύπαρξης. Σίγουρα ένα βιβλίο δεν μπορεί να εξηγήσει τα πάντα, αλλά μπορεί να γεννήσει απορίες και σε αυτό ακριβώς βρίσκεται η γοητεία του.
Η φαντασία, η επιστήμη και η φιλοσοφία μπλέκονται με τρόπο που βοηθάει τη συζήτηση ανάμεσα σε μικρούς και μεγάλους.

Ως γονιός που διαβάζει συχνά βιβλία στα παιδιά του, ένιωσα απογοήτευση με το «Η Μινόλη και το Σύμπαν». Η πρόθεση είναι όμορφη: να φέρει τα παιδιά κοντά σε μεγάλα ερωτήματα. Όμως ο τρόπος είναι ακατάλληλος. Το λεξιλόγιο είναι πολύπλοκο, οι έννοιες υπερβολικά αφηρημένες και το παιδί –αντί να ταξιδεύει– μένει πίσω, χαμένο.
Η μικρή μου δεν κατάλαβε τι διαβάζαμε και γρήγορα βαρέθηκε. Κι εγώ ένιωσα ότι το βιβλίο ζητά από ένα παιδί να καταλάβει κάτι που ακόμα κι ένας ενήλικας θα χρειαστεί χρόνο για να συλλάβει. Δεν το συστήνω για μικρές ηλικίες. Δεν είναι κακό βιβλίο – απλώς δεν είναι για παιδιά.

Παρότι το βιβλίο έχει σχετικά καλή εικονογράφηση και φαντασία, το θέμα του –το Σύμπαν και η ύπαρξη– είναι υπερβολικά σύνθετο για μικρά παιδιά. Οι έννοιες που παρουσιάζονται είναι δυσνόητες και αφηρημένες, με αποτέλεσμα το παιδί να μπερδεύεται αντί να μαγεύεται. Η αφήγηση δεν προσαρμόζεται σωστά στην ηλικία που στοχεύει. Αντί να εμπνέει, τελικά κουράζει. Δεν το θεωρώ κατάλληλο για παιδιά μικρής ηλικίας και δεν θα το πρότεινα. Το θέμα του είναι απλώς πολύ βαρύ για την τρυφερή παιδική σκέψη