Σε αυτό το βιβλίο, που είναι αφιερωμένο στη ζωή και στον θάνατο του γιου της, η Πιεδάδ Μπονέτ μετατρέπει μια προσωπική ιστορία σε συλλογική ανθρώπινη εμπειρία. Μια βουτιά στις πιο σκοτεινές διαδρομές της ύπαρξης, ένα οδοιπορικό στην ψυχική ασθένεια, μα κυρίως ένα βιβλίο που μιλάει για την ευθραυστότητα κάθε ζωής και την ανάγκη να συνεχίσουμε να ζούμε.

«Η ζωή, ο θάνατος και η λογοτεχνία μπλέκονται με τρόπο δραματικό σε αυτή τη συγκλονιστική μαρτυρία, στην οποία η Πιεδάδ Μπονέτ καταθέτει την πιο προσωπική της αλήθεια με όχημα την εξαιρετική γραφή της». Μάριο Βάργκας Γιόσα

«Ο πόνος της μάνας είναι εδώ, απέραντος, όπως και η τέχνη της Μπονέτ. Η πονεμένη γαλήνη της καθώς κατονομάζει το ακατονόμαστο και αφηγείται τη χειρότερη από όλες τις απώλειες προκαλεί έναν θαυμασμό που είναι εξίσου προσωπικός και αισθητικός. […] Γλαφυρή σε κάθε λέξη που ξεστομίζει σε αυτές τις σελίδες απίστευτης ομορφιάς, η Πιεδάδ Μπονέτ μάς εντάσσει με οδυνηρό τρόπο στην οικογένειά της». Αντρές Νέουμαν

«[…] αυτή η ιστορία έχει να κάνει πραγματικά με αυτό που δεν λέγεται, με εκείνες τις στιγμές φρίκης για τις οποίες δεν υπάρχουν λόγια». Πέτερ Χάντκε

«Σκέφτεσαι ότι ποτέ δεν θα σου συμβεί, αδύνατον να συμβεί σ’ εσένα, ότι είσαι το μοναδικό άτομο στον κόσμο στο οποίο ποτέ δεν θα συμβούν αυτά τα πράγματα, και, τότε, ένα ένα αρχίζουν να σου συμβαίνουν όλα, όπως συμβαίνουν στον καθέναν». Πολ Όστερ

«Ένα βιβλίο συγκλονιστικής ομορφιάς, θλιμμένο και βουβό από μουσική, αλλά τόσο αληθινό όσο η ίδια η ζωή». Πάμπλο Ράμος