Στο μαγικό καφέ του Τόκιο, όπου οι πελάτες μπορούν να ταξιδέψουν στο παρελθόν για όσο διαρκεί ένα φλιτζάνι καφέ, τέσσερις νέες ιστορίες ξεδιπλώνονται:

• Ένας πατέρας που δεν επέτρεψε στην κόρη του να παντρευτεί.
• Μια γυναίκα που δεν κατάφερε να προσφέρει σοκολατάκια στην αγαπημένη της την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
• Ένα αγόρι που επιθυμεί να δείξει το χαμόγελό του στους χωρισμένους γονείς του.
• Μια νεαρή χήρα με ένα παιδί χωρίς όνομα στην αγκαλιά της.

Κάθε ιστορία εξερευνά την επιθυμία για λύτρωση και παρηγοριά, αναδεικνύοντας τη σημασία της καλοσύνης και της συγχώρεσης.

Οι αναγνώστες εκφράζουν ιδιαίτερη εκτίμηση για τη συναισθηματική φόρτιση και την τρυφερότητα των ιστοριών. Η ικανότητα του συγγραφέα να συνδυάζει το φανταστικό στοιχείο του ταξιδιού στον χρόνο με βαθιά ανθρώπινα συναισθήματα καθιστά το βιβλίο μια συγκινητική εμπειρία ανάγνωσης.

«Ο Γιούκι μετάνιωνε για εκείνη τη φορά που είχε ξεσπάσει σε κλάματα σε αυτό το καφέ.

Όλα είχαν ξεκινήσει την ώρα του πρωινού τα περσινά Χριστούγεννα. Ξαφνικά, ο πατέρας του, ο Κέντζι, είπε: «Γιούκι, τι λες να πάμε στην Ντίσνεϊλαντ;»

Ο Γιούκι τα ’χασε: ο Κέντζι συχνά έλεγε ότι είχε πολλή δουλειά και σπάνια ήταν στο σπίτι.

«Δεν έχεις δουλειά;»
«Τι; Δεν σου αρέσει η ιδέα;»
«Όχι. Δεν είναι αυτό».

Ο Γιούκι έριξε μια ματιά στην άλλη πλευρά του τραπεζιού, στη μητέρα του, την Αόι, που έτρωγε φρυγανισμένο ψωμί. Όποτε η Αόι ρωτούσε τη γνώμη του Κέντζι για κάτι, εκείνος πάντα έλεγε: «Έχω δουλειά, αφήνω τα ζητήματα του σπιτιού σε σένα», έτσι ο Γιούκι θεώρησε ότι έπρεπε να συμβουλευτεί τη μητέρα του πριν δεχτεί την πρόσκληση του πατέρα του.

«Ωραίο μου φαίνεται. Είναι Χριστούγεννα, άλλωστε, σωστά;» είπε η Αόι.
«Ακριβώς», συμφώνησε ο Κέντζι.

Ο Γιούκι είχε καιρό να δει την Αόι να χαμογελά μπροστά στον Κέντζι, οπότε αναφώνησε με χαρά: «Εντάξει, πάμε!»

Πήγαν στη Ντίσνεϊλαντ με το αυτοκίνητο. Οδηγούσε η Αόι και ο Γιούκι καθόταν στη θέση του συνοδηγού. Στην αρχή η διαδρομή κυλούσε ομαλά, αλλά ήταν Χριστούγεννα και είχε μεγάλη συμφόρηση. Κάποια στιγμή άρχισαν να μαλώνουν: για τη διαδρομή, για το ποιος φταίει, για το ποιος έχει περισσότερο δίκιο. Όπως πάντα. Από τότε που γεννήθηκε ο Γιούκι, οι γονείς του είχαν αλλάξει. Οι αξίες τους συγκρούονταν, οι μικρές εντάσεις γίνονταν μεγάλοι καβγάδες. Και στο πίσω κάθισμα, ένα παιδί με στολή δημοτικού και γυαλιστερή σάκα στην πλάτη, απορροφούσε κάθε λέξη τους χωρίς να καταλαβαίνει γιατί η αγάπη μπορεί να φθείρεται τόσο εύκολα.»

Ο Toshikazu Kawaguchi γεννήθηκε στην Οσάκα της Ιαπωνίας το 1971. Έχει εργαστεί ως παραγωγός, σκηνοθέτης και συγγραφέας για τον θεατρικό θίασο Sonic Snail. Το πρώτο του μυθιστόρημα «Πριν κρυώσει ο καφές» βασίστηκε σε θεατρικό έργο του ίδιου και γνώρισε τεράστια επιτυχία, εγκαινιάζοντας μια σειρά που έχει αγαπηθεί παγκοσμίως.