•Είδος: Ψυχολογικό Θρίλερ
•Τροπές: μυστήριο, εμμονικός έρωτας, τραύματα παρελθόντος
•Σελ: 532
•Σειρά: Αυτοτελές
•Spice: 1/5

Αγαπημένο Απόσπασμα
“Δεν ήσουν πουθενά.
Κι ύστερα…ύστερα κοίταξα μέσα μου …
Κι ήσουν παντού. Παντού.” - Σαμ

Η Λίλυ μοιάζει να τα έχει όλα λυμένα στην ζωή της. Ένα όμορφο σπίτι, έναν υπέροχο και αξιοζήλευτο σύζυγο, καλούς φίλους….
Μα πόσο λεπτή είναι η γραμμή που χωρίζει το τέλειο από τον εφιάλτη και πως μπορεί το παρελθόν της να γίνει η κινούμενη άμμος που αργά και σταδιακά θα την ρουφήξει στο σκοτάδι;
Σκοτάδι ή έρωτας;
Ποια η διαφορά άραγε;

Ένα βιβλίο που κυλάει πολύ γρήγορα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο και μια ιστορία που χτίζει ένα πέπλο μυστηρίου που δεν θα ησυχάσεις μέχρι να μάθεις τι κρύβει από πίσω.

Δυστυχώς όμως το μυστήριο δεν ήταν αρκετό για μένα…
Αλλά ας τα πιάσω από την αρχή και ας πω τα πράγματα από την δική μου ταπεινή οπτική γωνία:

Βρήκα την γραφή πολύ «κοφτή», κάτι που κάνει το βιβλίο πολύ ευκολοδιάβαστο αλλά προσωπικά θα ήθελα μερικά σημεία να ήταν πιο «γλαφυρά» για να με βάλουν στο κλίμα.

Δεν πήρα το βάθος που θα ήθελα από τους χαρακτήρες και δεν μπόρεσα να νιώσω την χημεία τους για να καταλάβω τον μεγάλο έρωτα που τους τραυμάτισε και τους έφτασε στο εμμονικό σημείο της ιστορίας μας.

Δεν ένιωσα να παρασύρομαι από την ατμόσφαιρα ή το «σκοτάδι» του βιβλίου ενώ σε μερικά σημεία ένιωσα λίγο άβολα καθώς δεν μπόρεσα να συνδεθώ με σκηνές και καταστάσεις.

Τέλος θεώρησα αρκετά από τα στοιχεία που ήθελε να μας δώσει η πλοκή λίγο «βολικά» και άλλα λίγο αναμενόμενα. Το plot twist θα μπορούσε να «μου σκάσει άσχημα» αλλά δυστυχώς ένιωσα να βαδίζω σε πολύ φλατ μονοπάτια με αποτέλεσμα να μην νιώσω την απαραίτητη απογείωση πριν την κατεδάφιση. Μου έλλειψε το σασπένς

Άλλα ξέρετε τι;
Δεν πειράζει

Θα ξαναδιαβάσω κάτι από την συγγραφέα, καθώς μόνο τα καλύτερα ακούω και είμαι σίγουρη πως κάποια ή κάποιες από τις πολλές ιστορίες της θα μου ταιριάξει και εμένα